Doop in de zee

Vandaag bestuderen we de doop in de zee:

Toen strekte Mozes zijn hand uit over de zee, en de HEERE liet de zee die hele nacht wegvloeien door een krachtige oostenwind. Hij maakte de zee droog, en het water werd doormidden gespleten. Zo gingen de Israëlieten midden in de zee op het droge.

Zij aan zij met dit verslag moeten we ook het geïnspireerde commentaar van de Schrift eens lezen in Hebreeën 11:29:

Door het geloof zijn zij door de Rode Zee gegaan als over het droge. Toen de Egyptenaren dat ook probeerden te doen, zijn ze verdronken.

Wat zijn de belangrijkste feiten die geopenbaard zijn over de doortocht van Israël door de Rode Zee?

De doortocht van Israël door de Rode Zee was alleen maar mogelijk door een bovennatuurlijke voorziening van Gods kracht.

De wateren werden geopend en gesloten door een daad van geloof van de kant van Mozes, en Israël als geheel kon er slechts door geloof doortrekken.

De Egyptenaren, die hetzelfde probeerden te doen maar zonder geloof, werden vernietigd.

Israël daalde af in het water, ging door het water heen en kwam uit het water weer boven.

Doordat ze door het water gingen, werden de Israëlieten ten slotte afgescheiden van hun laatste rechtstreekse contact met Egypte, en van de laatste bedreiging van Egyptes heerschappij over hen.

Israël kwam op uit het water om een nieuwe leider te volgen, om te leven onder nieuwe wetten en om verder te trekken naar een nieuwe bestemming.

Laten we nu gaan zien hoe perfect elk van deze feiten een belangrijk aspect van de waarheid illustreert over de christelijke doop in water, en wat deze ervaring voor Gods volk onder het Nieuwe Verbond betekent:

De christelijke doop in water is alleen maar mogelijk gemaakt door de dood en bovennatuurlijke opstanding van Jezus Christus.

De christelijke doop is alleen werkzaam door persoonlijk geloof: wie gelooft en zich laat dopen, zal behouden worden.

Degenen die deze inzetting naleven zonder persoonlijk geloof, zijn als de Egyptenaren die de Rode Zee ingingen: hun daad redt hen niet, maar doet hen omkomen.

In elk van de gevallen waarin doop in water in het Nieuwe Testament wordt beschreven, daalde de dopeling af in het water, ging hij er doorheen en kwam hij weer boven.

De doop in water is door God bedoeld om de gelovige af te scheiden van de wereld en van de voortdurende heerschappij van de wereld over hem.

Na zijn doop wordt de gelovige door God geleid in een nieuw soort leven, met een nieuwe leider, nieuwe wetten en een nieuwe bestemming. Paulus benadrukt deze ‘nieuwheid’ in Romeinen 6:4:

Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood, opdat evenals Christus uit de doden is opgewekt door de heerlijkheid van de Vader, zo ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.