Doop in de wolk

In Exodus 14:19-20 en 24 lezen we over Israëls reis onder de wolk:

Toen verliet de Engel van God, Die vóór het leger van Israël uit ging, die plaats en ging achter hen aan. Ook de wolkkolom verliet de plaats van vóór hen en ging achter hen staan. Hij kwam tussen het leger van Egypte en het leger van Israël. De wolk was duisternis en tegelijk verlichtte hij de nacht. De een kon niet in de nabijheid van de ander komen, heel de nacht. (...) Maar het gebeurde in de morgenwake, dat de HEERE in de vuur- en wolkkolom neerzag op het leger van de Egyptenaren, en Hij bracht het leger van de Egyptenaren in verwarring.

Hiernaar verwijzend in 1 Korinthiërs 10:1 zegt Paulus:

Onze vaderen waren allen onder de wolk.

Hierdoor kunnen wij begrijpen dat tijdens Israëls uittocht uit Egypte deze bovennatuurlijke wolk over hen neerdaalde en boven hen bleef.

Het is duidelijk dat deze wolk zintuigelijk waarneembaar was. Overdag was het voor Israël een wolk die schaduw gaf. ‘s Nachts was het een vuurkolom die licht en warmte gaf in het duister en de koude van de nacht.

Zowel overdag als ‘s nachts voorzag de wolk Israël van goddelijke richting en leiding. God zelf was persoonlijk in de wolk aanwezig.

Verder diende deze wolk om Israël van de Egyptenaren af te schermen en tegen hen te beschermen. Deze wolk betekende duisternis voor Egypte, de mensen van deze wereld; maar hij was licht voor Israël, het volk van God. Dit zijn de feiten over deze wolk op een rijtje:

De wolk kwam over Gods volk van omhoog, vanuit de hemel.

Hij was niet slechts een onzichtbare invloed, maar hij was zintuigelijk waarneembaar.

Hij verschafte schaduw tegen de hitte van de dag, en licht en warmte in de nacht.

Hij gaf Gods volk op bovennatuurlijke wijze richting aan en leiding gedurende hun tocht.

In de wolk was de feitelijke persoonlijke tegenwoordigheid van de HERE, Jehova Zelf en het was in de wolk dat de Heer Zijn volk persoonlijk te hulp kwam tegen hun vijanden.

De wolk verschafte licht aan het volk van God, maar voor hun vijanden was dezelfde wolk duister en bedreigend.

De wolk kwam tussen Gods volk en hun vijanden in, maakte scheiding en beschermde hen.

Laten we nu zien hoe volledig elk van deze feiten een belangrijk aspect naar voren brengt van de waarheid over de doop in de Heilige Geest en wat deze ervaring betekent voor Gods volk in deze bedeling:

De doop in de Heilige Geest is de glorieuze, persoonlijke tegenwoordigheid van God zelf, die vanuit de hemel neerdaalt over Gods kinderen en hen omringt en onderdompelt.

Dit is met de zintuigen waarneembaar; uitwerkingen ervan zijn zowel te zien als te horen.

De Heilige Geest is de aangewezen Trooster van Gods volk. Hij voorziet in schaduw tegen de hitte, en in licht en warmte midden in duisternis en kou.

De Heilige Geest verschaft Gods volk leiding op hun hele aarde pelgrimstocht.

In de doop in de Heilige Geest is de tegenwoordigheid van de Heer zelf besloten, want Jezus zegt hierover, in Johannes 14:18:

Ik zal u niet als wezen achterlaten; Ik kom weer naar u toe.

(Ik kom Zelf, persoonlijk!)

De doop in de Heilige Geest schenkt een hemels licht aan het volk van God, maar voor de mensen van deze wereld blijft deze bovennatuurlijke ervaring iets duisters, iets onbegrijpelijks en zelfs bedreigends. Zoals Paulus het zegt in 1 Korinthiërs 2:14:

De natuurlijke mens nu neemt de dingen van de Geest van God niet aan, want ze zijn dwaasheid voor hem. Hij kan ze ook niet leren kennen, omdat ze geestelijk beoordeeld worden.

De doop in de Heilige Geest markeert een beslissende scheiding tussen het volk van God en de mensen van deze wereld. Hij zondert Gods volk af en beschermt het tegen de zondige, verontreinigende invloeden van deze wereld.