Hemels getuigenis dat het bloed van Jezus is aanvaard

Gisteren sloot ik af met de uitspraak dat Jezus Zijn bloed aan het kruis vergoot om de zegen te kopen die beloofd was aan Abraham. Het uiteindelijke hoogtepunt van Christus’ verzoeningswerk vond echter niet plaats op aarde, maar in de hemel. Dit wordt duidelijk gemaakt in Hebreeën 9:11-12:

Maar toen is Christus verschenen, de Hogepriester van de toekomstige heilsgoederen. Hij is door de meerdere en meer volkomen tabernakel gegaan, die niet met handen is gemaakt, dat is: die niet van deze schepping is. Hij is niet door bloed van bokken en kalveren, maar door Zijn eigen bloed voor eens en altijd binnengegaan in het heiligdom en heeft daardoor een eeuwige verlossing teweeggebracht.

Ook in Hebreeën 12:24 lezen we dat wij als gelovigen in het Nieuwe Verbond zijn genaderd tot de Middelaar van het nieuwe verbond, Jezus, en tot het bloed van de besprenkeling, dat van betere dingen spreekt dan dat van Abel.

Deze passages in Hebreeën laten zien dat het verzoeningswerk van Christus nog niet helemaal voltooid was door op aarde Zijn bloed te vergieten aan het kruis, maar doordat Hij daarna met Zijn bloed in de Tegenwoordigheid van de Vader trad. Daar bood Hij dat bloed aan als het ene en afdoende zoenoffer voor alle zonde. Het is dit bloed van Christus, dat nu in de hemel gesprengd is, dat krachtiger spreekt dan dat van Abel.

Het bloed van Christus wordt in twee opzichten tegenover dat van Abel gesteld:

1) Het bloed van Abel was op aarde vergoten en achtergebleven, terwijl het bloed van Christus in de hemel werd aangeboden en gesprenkeld.

2) Abels bloed riep tot God om wraak over zijn moordenaar, terwijl Christus’ bloed tot God in de hemel over barmhartigheid en vergeving spreekt.

Door de openbaring die hier in Hebreeën gegeven wordt over Christus, die de verzoening voltooide door de Vader in de hemel Zijn eigen bloed aan te bieden, kunnen wij begrijpen waarom de gave van de Heilige Geest niet eerder gegeven kon worden dan nadat Christus verheerlijkt was. De Heilige Geest wordt niet gegeven op grond van eigen verdiensten van de gelovige, maar op grond van Christus’ verzoeningswerk. Deze verzoening was pas voltooid nadat het bloed van Christus in de hemel was aangeboden en God de Vader Zijn absolute erkenning aan dit verzoenend offer had verleend. Daarna werd het schenken van de Heilige Geest aan degenen die in Christus geloofden, het openbare getuigenis van het Opperste Gerechtshof in de hemel dat het bloed van Christus voor altijd aanvaard was als volledige verzoening voor alle zonde.