Al vele eeuwenlang gepland

Met Pinksteren - op die speciale dag waarop de belofte van de Geest in vervulling ging - sprak Petrus soortgelijke woorden als Jezus eerder en later ook Paulus:

Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen. Want voor u is de belofte en voor uw kinderen en voor allen die veraf zijn, zovelen als de Heere, onze God, ertoe roepen zal. (Handelingen 2:38-39)

Petrus voegt hier de woorden ‘gave’ en ‘belofte’ samen. Naar welke speciale beloofde gave verwijst hij hier? Naar dezelfde als die waarover door Jezus en door Paulus is gesproken - de belofte van de Geest. Dit is inderdaad de belofte van de Vader, die Hij in de vele lange eeuwen had bedacht en voorbereid om deze door Jezus Christus te verlenen aan Zijn gelovige kinderen in deze tegenwoordige bedeling.

In Galaten 3:14 noemt Paulus deze belofte ook de zegen van Abraham. Aldus verbindt hij dit aan de grootse bedoeling van God om Abraham voor Zijn doeleinden uit te kiezen. In Genesis 12:2-3, toen God Abraham voor het eerst uit Ur riep, zei Hij:

Ik zal u tot een groot volk maken, u ​zegenen​ en uw naam groot maken; en u zult tot een ​zegen​ zijn. Ik zal ​zegenen​ wie u ​zegenen, en wie u vervloekt, zal Ik ​vervloeken; en in u zullen alle geslachten van de aardbodem gezegend worden.

In Zijn daaropvolgende handelen met Abraham bevestigde God nog vaak Zijn bedoeling om Abraham te zegenen. In Genesis 22:17-18 bijvoorbeeld:

Ik zal u rijk zegenen... In uw nageslacht zullen alle volken van de aarde gezegend worden...

Op welke speciale zegen hadden al deze beloften van God betrekking? De woorden van Paulus in Galaten 3:14 geven daarop het antwoord: de belofte van de Geest. Het was om deze zegen te kopen, beloofd aan het zaad van Abraham, dat Jezus Zijn bloed aan het kruis vergoot.