Het kruis opende de poort naar Pinksteren

Maar Ik zeg u de waarheid: Het is nuttig voor u dat Ik wegga; want als Ik niet wegga, zal de Trooster niet naar u toe komen; maar als Ik heenga, zal Ik Hem naar u toe zenden. (Johannes 16:7)

In de afgelopen vier weken hebben we zorgvuldig het onderwijs van het Nieuwe Testament over de doop in de Heilige Geest geanalyseerd. Onze analyse ging over de aard van de ervaring; het uiterlijke teken van de doop in de Heilige Geest; waarin dit teken anders is dan de gave van ‘allerlei tongen’ en tot slot ook de plaats van emotionele en lichamelijke reacties.

Dit leidt natuurlijk tot een praktische vraag: Wat zijn de voorwaarden waaraan voldaan moet worden voordat iemand deze ervaring van de doop in de Heilige Geest kan ontvangen? Er zijn twee verschillende manieren om die vraag te benaderen. De eerste is vanuit het gezichtspunt van God, de Gever van de gave; de tweede is vanuit het gezichtspunt van de mens, de ontvanger. Deze week zullen wij de vraag vanuit het eerste gezichtspunt benaderen - het gezichtspunt van God zelf. Volgende week zullen we het vanuit menselijk gezichtspunt benaderen.

De vraag waarmee wij nu geconfronteerd worden is adembenemend door wat er allemaal mee samenhangt. Op grond waarvan kan een heilig en almachtig God de gave van Zijn eigen Geest aanbieden aan leden van een gevallen, door de zonde vervloekt ras, om te wonen in hun fysieke lichaam? Welke voorziening kon God treffen om de onmetelijke kloof te overbruggen die de mens van Hem scheidde?

Het antwoord wordt gegeven in een verlossingsplan dat in de eeuwige raad van de Godheid al is ontworpen voordat de tijd begon. Centraal in de uitwerking van dit hele plan stond de offerdood van Jezus Christus aan het kruis, eerst gevolgd door Zijn overwinnende opstanding en daarna door Zijn triomferende hemelvaart. Tien dagen later stortte Hij de Heilige Geest uit op Zijn wachtende discipelen. In dit licht bezien, is het kruis de poort die de weg heeft geopend naar Pinksteren.