De Heilige Geest woont in ons lichaam

Het derde bijbelse principe dat de relatie tussen tongentaal en de doop in de Geest vastlegt, wordt ontleend aan de specifieke aard van de Heilige Geest zelf. In verschillende passages benadrukt Jezus heel nadrukkelijk dat de Geest een echte Persoon is - even reëel als God de Vader en God de Zoon. Jezus zegt bijvoorbeeld in Johannes 16:13:

Maar wanneer die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid; want Hij zal niet vanuit zichzelf spreken, maar wat Hij gehoord zal hebben, zal Hij spreken, en de toekomstige dingen zal Hij u verkondigen.

Hier benadrukt Jezus de persoonlijkheid van de Heilige Geest op twee manieren; allereerst door het persoonlijk voornaamwoord ‘Hij’ te gebruiken (in plaats van ‘Het’). Ten tweede door te zeggen dat de Heilige Geest kan spreken. Als we daarover nadenken, ontdekken wij dat spreken een van de kenmerkende eigenschappen is van een persoonlijkheid, waardoor deze zich ook onderscheidt. Alles wat namens zichzelf kan spreken, heeft voor ons een eigen persoonlijkheid. Als deze mogelijkheid om te spreken ontbreekt, denken we gewoonlijk niet aan een persoon. Het feit dat de Heilige Geest regelrecht voor zichzelf spreekt, is een van de belangrijke kenmerken van Zijn ware persoonlijkheid.

Wij mogen dit naast de woorden leggen van Paulus in 1 Korinthiërs 6:19:

Of weet u niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, Die in u is en Die u van God hebt, en dat u niet van uzelf bent?

Hier leert Paulus dat ons fysieke lichaam als verloste gelovigen de aangewezen tempel is waarin de Heilige Geest wil wonen. Dat de Heilige Geest, als een Persoon, gekomen is om Zijn woning in deze fysieke tempel te betrekken, wordt bewezen door het feit dat Hij Zijn persoonlijkheid gebruikt en vanuit de tempel spreekt, waarbij Hij de tong en de lippen van de gelovige zélf gebruikt om wat Hij zegt, hoorbaar te maken.

Zo was het ook in de tabernakel van Mozes. In Numeri 7:89 lezen we dat toen Mozes de tabernakel inging om met God te spreken, dan hoorde hij een stem tot hem spreken, van boven het verzoendeksel. Omdat Mozes deze stem hoorde - het kenmerk van persoonlijkheid - wist hij dat de Persoon van de Heer in de tabernakel aanwezig was. Zo is het ook vandaag: Als wij de stem van de Heilige Geest hoorbaar horen spreken vanuit de tempel van het lichaam van een gelovige, dan weten wij, door dit kenmerk van persoonlijkheid, dat de Heilige Geest zelf - de derde Persoon van de Godheid - Zijn inwoning in de gelovige heeft gemaakt.

Zo zien we dus dat het spreken in nieuwe tongen als teken van de doop in de Heilige Geest overeenstemt met drie belangrijke principes van de Bijbel: Wanneer het hart van de gelovige op bovennatuurlijke wijze vervuld wordt met de Heilige Geest, loopt dit op bovennatuurlijke wijze over in taalklanken door de mond. Wanneer Gods Geest de heerschappij neemt over het dat de gelovige zélf niet kan beheersen - de tong - dan is dat een teken dat de gelovige zijn fysieke leden ten dienste van God heeft gesteld. Door vanuit de tempel te spreken van het lichaam van de gelovige, openbaart de Heilige Geest dat Hij daar nu woont als een Persoon.