Ik dank mijn God dat ik in meer tongen spreek...

Vandaag kijken we naar de geschiedenis van Paulus. De climax van Paulus’ bekering en de gebeurtenissen die daarmee gepaard gingen, staat beschreven in Handelingen 9:17-18:

En Ananias ging heen en ging het huis binnen; en na hem de handen opgelegd te hebben, zei hij: Saul, broeder, de Heere heeft mij gestuurd, namelijk Jezus, die u verschenen is op de weg waarlangs u gekomen bent, opdat u weer zou kunnen zien en met de Heilige Geest vervuld zou worden. En onmiddellijk vielen als het ware de schellen van zijn ogen, en meteen kon hij weer zien; en hij stond op en werd gedoopt.

Als er ooit een geval is geweest waarin de jonge Kerk met recht het criterium van de vrucht had kunnen aanleggen, dan was het stellig bij deze Saulus van Tarsus, die nu Paulus geworden was. Vóór die tijd was Paulus - zoals hij zelf toegeeft - de bitterste tegenstander van het Evangelie geweest en een vervolger van de gemeente. Toch zien we dat hij hier als een aparte ervaring de Heilige Geest door de handoplegging van Ananias ontvangt; daarna is er niet in het minst sprake van dat men ging beproeven of er nog verdere vrucht in zijn leven was die als bewijs kon gelden.

Ook in dit geval zijn er mensen die aanvoeren dat de Bijbel niet meedeelt dat Paulus in tongen heeft gesproken toen Ananias hem de handen oplegde. Het is waar dat de Bijbel ons hier geen bijzonderheden geeft over wat er nu precies met Paulus gebeurde. Naast dit verslag in Handelingen 9 moeten we echter het persoonlijk getuigenis van Paulus in 1 Korinthiërs 14:18 plaatsen, waar hij zegt:

Ik dank mijn God dat ik in meer andere (tongen)talen spreek dan u allen.

Wanneer we dit getuigenis van Paulus combineren met de andere voorbeelden die ons in het boek Handelingen worden gegeven, is het heel logisch om te concluderen dat Paulus voor het eerst in tongen sprak toen Ananias hem de handen oplegde.

Deze conclusie wordt nog versterkt door wat we verderop in Handelingen lezen, waar Paulus de pasbekeerden later zelf de handen oplegde en zij op hun beurt in tongen begonnen te spreken. Dit wordt verteld van de pasbekeerden in Efeze, in Handelingen 19:6:

En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de Heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden (NBG).

Het zou onlogisch zijn te veronderstellen dat Paulus deze bekeerlingen de handen oplegde om hun een ervaring over te dragen die hij zelf nooit ontvangen had.