Eerst gered, dan gevuld met de Heilige Geest

Voor een vierde voorbeeld, van een iets andere aard, kijken we kort naar de prediking van Petrus in het huis van Cornelius en naar wat er op zijn prediking volgde (zie voor die prediking Handelingen 10:34-43, maar we lezen hier vers 44-48).

Terwijl ​Petrus​ deze woorden nog sprak, viel de ​Heilige​ Geest​ op allen die het Woord hoorden. En de gelovigen die van de ​besnijdenis​ waren, zovelen als er met ​Petrus​ waren meegekomen, waren buiten zichzelf dat de gave van de ​Heilige​ Geest​ ook op de heidenen uitgestort werd, want zij hoorden hen spreken in vreemde talen en God grootmaken. Toen antwoordde ​Petrus: Kan iemand soms het water weren, zodat deze mensen, die evenals wij de ​Heilige​ Geest​ ontvangen hebben, niet ​gedoopt​ zouden worden?

De Bijbel lijkt hier aan te geven dat zodra Cornelius en zijn huis het Evangelie hoorden en hun geloof op Christus vestigden, zij onmiddellijk de Heilige Geest ontvingen en in tongen spraken. We moeten hier echter aan toevoegen, dat het toch twee heel verschillende ervaringen bleven, ook al vielen ze deze keer samen. Het bewijs dat Cornelius en zijn huis de Heilige Geest hadden ontvangen, was bovendien niet het feit dat zij hun geloof op Christus hadden gevestigd, maar dat zij in tongen spraken.

In het verslag van wat er gebeurde in het huisgezin van Cornelius, worden drie verschillende uitdrukkingen gebruikt om dezelfde ervaring te beschrijven: ‘de Heilige Geest viel op hen’; ‘de gave van de Heilige Geest werd op hen uitgestort’; en ‘zij ontvingen de Heilige Geest’. In Handelingen 11:15-17, waar Petrus dezelfde gebeurtenis beschrijft, gebruikt hij de volgende drie uitdrukkingen: ‘de Heilige Geest viel op hen’; ‘zij werden ‘gedoopt met (in) de Heilige Geest’; ‘God gaf hun dezelfde gave’ (van de Heilige Geest). Eerder, in Handelingen 8:15-17, werden twee soortgelijke uitdrukkingen in verband met de Samaritanen gebruikt: de Heilige Geest ‘was op niemand van hen gevallen’; en ‘zij ontvingen de Heilige Geest.’

Er worden dus vijf verschillende uitdrukkingen gebruikt om deze ene ervaring te beschrijven: ‘de Heilige Geest viel op hen’; ‘de gave van de Heilige Geest was op hen uitgestort’; ‘zij ontvingen de Heilige Geest’; zij werden ‘gedoopt met (in) de Heilige Geest’; en ‘God schonk hun de gave’ van de Heilige Geest.

Sommige moderne uitleggers suggereren dat deze verschillende uitdrukkingen betrekking hebben op allerlei verschillende ervaringen, maar dit is beslist niet in overeenstemming met het gebruik van de apostelen in het Nieuwe Testament. Volgens de apostelen wijzen al deze verschillende passages op één enkele ervaring, ofschoon zij het vanuit verschillende aspecten beschrijven. Als er staat dat iemand de Heilige Geest ontvangt, is dat hetzelfde als wanneer hij de gave van de Heilige Geest ontvangt, of gedoopt wordt in de Heilige Geest, of dat de Heilige Geest op hem valt, of dat de Heilige Geest op hem wordt uitgestort.