Het doel van de wet

Gisteren en eergisteren ontdekten we dat Christus de wet op drie manieren vervuld heeft: door Zijn volmaakte leven, door Zijn verlossende dood en opstanding, en door alles te vervullen wat de wet voorzegde en voorafschaduwde over de Verlosser en de Messias die komen zou.

Hiermee zijn we dus in volkomen overeenstemming met Paulus’ woorden in Romeinen 3:31:

Doen wij dan door het geloof de wet teniet? Volstrekt niet, maar wij bevestigen de wet.

De gelovige, die het verzoenend sterven van Jezus Christus ten behoeve van zichzelf aanneemt als de vervulling van de wet, wordt daardoor in staat gesteld om zonder compromis of beperking iedere jota en tittel van de wet als volledig en onveranderlijk te aanvaarden als waarheid. Geloof in Christus voor onze redding schuift de openbaring van de wet niet terzijde; integendeel, het vervult die. Dit voert ons dus opnieuw terug naar de woorden van Paulus in Romeinen 10:4:

Want het einddoel van de wet is Christus, tot gerechtigheid voor ieder die gelooft.

Aan het eind van deze week kunnen we de volgende conclusie trekken: Als middel waardoor de mens gerechtigheid zou kunnen verkrijgen bij God, heeft Christus de wet weggedaan, door eens en voor altijd de ultieme prijs e te betalen voor allen die onder de wet waren, namelijk de dood.

In ieder ander opzicht blijft de wet staan, volledig en helemaal, als een deel van Gods Woord, dat standhoudt tot in eeuwigheid. Zijn geschiedenis, zijn profetie en zijn algemene openbaring van Gods gedachten en overleggingen - deze blijven allen eeuwig en onveranderlijk waar.