Alleen door genade…

Gisteren verdiepten we ons in de tegenstelling tussen ‘loon’ en ‘genade’. ‘Loon’ duidt op wat we verdienen door wat we hebben gedaan. ‘Genadegave’ duidt op een vrije, onverdiende gave van Gods gunst.

Diezelfde tegenstelling wordt door Paulus opnieuw naar voren gebracht in zijn brief aan Titus, hoofdstuk 3:4-5:

Maar toen de goedertierenheid van God, onze Zaligmaker, en Zijn ​liefde​ tot de mensen verschenen is, maakte Hij ons zalig, niet op grond van de werken van ​rechtvaardigheid​ die wij gedaan hadden, maar vanwege Zijn ​barmhartigheid, door het bad van de wedergeboorte en de vernieuwing door de ​Heilige​ Geest.

Duidelijker kan het niet: …niet op grond van de werken van ​rechtvaardigheid​ die wij gedaan hadden, maar vanwege Zijn ​barmhartigheid… Als wij naar verlossing verlangen, kan dit niet zijn op grond van welke ‘rechtvaardige daden’ (NBV) we ook gedaan hebben, maar louter en alleen op grond van Gods genade. Onze eigen werken moeten eerst buiten beschouwing worden gelaten; pas daarna kunnen we Gods genade in de verlossing ontvangen.

In het tweede gedeelte van ditzelfde vers noemt Paulus ons vier positieve feiten over de manier waarop Gods verlossing in ons leven werkt:

Ten eerste: het is een ‘bad’; dat wil zeggen, we worden gereinigd van al onze zonden. Ten tweede: het is een ‘wedergeboorte’; dat wil zeggen, opnieuw geboren worden, we worden kinderen van God. Ten derde: het is een ‘vernieuwing’; dat wil zeggen, we worden gemaakt tot een nieuwe schepping in Christus. Ten vierde: het is ‘door de Heilige Geest’; dat wil zeggen, het is het werk van Gods eigen Geest in ons hart en leven.

Niets hiervan kan, op welke manier dan ook, het resultaat zijn van onze eigen werken, maar dit alles wordt eenvoudig en alleen door geloof in Christus ontvangen.