Verlossing door geloof alleen

Gisteren lazen we Jezus’ woorden ‘Het is volbracht’. Het is ‘volmaakt volmaakt’. Alles wat ooit gedaan moest worden om de straf te ondergaan voor de zonde van alle mensen en om vergeving en verlossing te verwerven voor de hele mensheid, is volledig volbracht door Christus’ lijden en dood aan het kruis. In dit licht bezien is iedere poging, door welk mens dan ook, om door zijn eigen goede werken verlossing te verdienen, hetzij geheel of gedeeltelijk, in feite een belediging voor God de Vader en God de Zoon. Het draagt de gedachte in zich dat de verzoening en verlossing, zoals die door God de Vader werd ontworpen en door de Zoon werd uitgevoerd, onvoldoende of onvoltooid zou zijn. Dat is in strijd met het unanieme getuigenis van het hele Nieuwe Testament.

Paulus wijst daar voortdurend en nadrukkelijk op. In Romeinen 4:4-5 zegt hij bijvoorbeeld:

Aan hem nu die werkt, wordt het loon niet toegerekend naar genade, maar naar wat men hem verschuldigd is. Bij hem echter die niet werkt, maar gelooft in Hem Die de goddeloze rechtvaardigt, wordt zijn geloof gerekend tot gerechtigheid.

Let hier op de woorden: Hem echter die niet werkt, maar gelooft in Hem… Om verlossing door geloof te verkrijgen, is het eerste wat ieder mens mag doen: niet werken - stoppen met werken, stoppen met proberen ook maar iets te doen om verlossing te verdienen. Verlossing komt alleen door geloof - door niets anders te doen dan te geloven! Zolang een mens probeert ook maar iets te doen om de verlossing te verdienen, kan hij niet de verlossing van God ervaren die alleen door geloof ontvangen wordt.

Dit was de grote vergissing die Israël maakte, zoals Paulus, die zelf een Jood was, uitlegt in Romeinen 9:31-32:

Maar Israël, dat de wet van de gerechtigheid najaagde, is aan de wet van de gerechtigheid niet toegekomen. Waarom niet? Omdat zij die niet uit geloof zochten, maar als uit werken van de wet. Want zij hebben zich gestoten aan de steen des aanstoots.

En wat Israël betreft, zegt Paulus in Romeinen 10:3 opnieuw:

Omdat zij immers de gerechtigheid van God niet kennen en een eigen gerechtigheid tot stand proberen te brengen, hebben zij zich niet aan de gerechtigheid van God onderworpen.

Waarom kon Israël de verlossing niet verkrijgen die God voor hen bereid had? Paulus noemt daarvoor twee redenen die heel nauw samenhangen: omdat Israël het niet zocht door geloof, maar als het ware door de werken van de wet. zij trachtten hun eigen gerechtigheid tot stand te brengen.

Met andere woorden, zij probeerden de verlossing te verdienen door iets wat ze zelf deden, uit hun eigen gerechtigheid. Het gevolg was dat diegenen nooit Gods redding binnengingen.