Berg Gods Woord op in je hart

Als introductie tot ons onderwerp van deze week - overwinning over zonde en satan - kunnen we het best Psalm 119:11 lezen:

Ik heb Uw belofte in mijn hart opgeborgen, opdat ik tegen U niet zondig.

Het Hebreeuwse woord dat hier vertaald is met opgeborgen, betekent nauwkeuriger uitgedrukt: ‘opslaan als een schat’. David bedoelde niet dat hij Gods Woord verstopt had, zodat het nooit ontdekt zou worden. Nee, hij bedoelde dat hij Gods Woord op de veiligste plaats had weggeborgen, gereserveerd voor dingen die voor hem de hoogste waarde hadden, zodat hij er altijd onmiddellijk gebruik van kon maken als hij het nodig had.

In Psalm 17:4 laat David zich opnieuw uit over de bewarende kracht van Gods Woord:

Wat de daden van de mens betreft, ík ben overeenkomstig het woord van Uw lippen op mijn hoede geweest voor de paden van de gewelddadige.

Dit woord wijst ons de weg als in onze deelname aan activiteiten en het sociale verkeer. Sommige daarvan zijn veilig, gezond en aangenaam voor God. Andere zijn vol verborgen strikken van de gewelddadige. Maar hoe moeten we nu onderscheid maken tussen wat veilig en gezond is en wat geestelijk gevaarlijk is? Dat antwoord krijgen we door het toepassen van Gods Woord.

Soms hoort je mensen vragen stellen zoals bijvoorbeeld: mag een christen dansen? roken? gokken? enzovoort. Het antwoord op zulke vragen moet niet gegeven worden vanuit de algemeen heersende maatschappelijke praktijk, en ook niet door de gangbare kerkelijke traditie, maar door het toepassen van Gods Woord.

Toen ik ooit een opleidingsinstituut voor leraren leidde in Afrika, vroegen een aantal studentes mij eens of het ook kwaad kon dat zij gingen dansen. Ik vroeg hen twee passages in de Bijbel op te zoeken.

De eerste passage was 1 Korinthiërs 10:31:

Of u dus eet of drinkt of iets anders doet, doe alles tot eer van God.

De tweede was Kolossenzen 3:17:

En alles wat u doet met woorden of met daden, doe dat alles in de Naam van de Heere ​Jezus, terwijl u God en de Vader dankt door Hem.

Deze twee Schriftgedeelten bevatten twee belangrijke algemene principes, die ons moeten leiden in alles wat we doen als christenen. Ten eerste: we moeten alle dingen doen tot eer van God. Ten tweede: we moeten alle dingen doen in de Naam van de Here Jezus, terwijl we God danken.

Toen paste ik deze principes toe in mijn antwoord aan de studentes en zei: ‘Als jullie tot eer van God deze dansavond kunnen bijwonen en als jullie je onder het dansen vrij voelen God te danken in de Naam van de Here Jezus, dan is het helemaal in orde om te gaan. Maar als jullie dat niet kunnen, dan is het voor jullie verkeerd en schadelijk.’ Zoals ik het zag, behoorde het tot mijn verantwoordelijkheid deze jonge vrouwen bijbelse basisprincipes door te geven. Daarna waren zij, niet ik, zelf verantwoordelijk om die principes in hun specifieke situatie toe te passen.