Gerechtigheid en rechtvaardigheid

Veel meer dan zullen wij, nu wij gerechtvaardigd zijn door Zijn bloed, door Hem behouden worden van de toorn (Romeinen 5:9).

We zagen al eerder: telkens als we het woord 'gerechtigheid' tegenkomen in de Bijbel, kunnen we dit vervangen door 'rechtvaardigheid'. Dit gaat op voor zowel het Hebreeuws in het Oude Testament en het Grieks in het Nieuwe Testament. In veel vertalingen wordt vaak het woord 'gerechtigheid' gebruikt als het gaat om legale, wettige processen, en het woord 'rechtvaardig' in de context van ons praktische leven, onze ethiek en ons gedrag. Maar het is hetzelfde woord.

Er ontstaat een probleem doordat 'gerechtigheid' vaak wordt gebruikt in de context van een wettig proces in de hemelse rechtbank; daardoor wordt voornamelijk gefocust op onze eeuwige redding. Dit is natuurlijk waar en heerlijk, maar het beeld is daarmee niet compleet. Dat is slechts het eerste deel van de betekenis. Gerechtvaardigd worden betekent in de eerste plaats vrijgesproken worden, maar ook rechtvaardig (in ons alledaagse leven zuiver, ethisch juist) gemaakt worden. Het woord 'rechtvaardig' is veel meer verbonden met de plaats waar we leven – ons gezin, onze werkplek, onze persoonlijke relaties en vriendschappen, waarin we ons 'rechtvaardig' opstellen. De Bijbel leert ons hiermee volgens mij dat we onszelf niet moeten beschouwen als vrijgesproken (de eerste betekenis), als we het vervolgens niet ook 'praktisch leven' – als we niet ook rechtvaardig zijn gemaakt. Gerechtigheid is dus veel meer dan alleen een wettige ceremonie waarbij het vonnis over ons leven veranderd is; het is tevens een voortdurende verandering van ons karakter en ons leven – en die wordt in ons bewerkt door de kracht van Jezus' bloed. Door de genade zijn we gerechtvaardigd met de gerechtigheid van een ander, die van Jezus Christus.