Ny Vokatry ny Fanahy Masina

Eo am-pamaranana ny andiana Taratasy Fampianarana amin'ity taona ity, Iza ny Fanahy Masina? dia manantena aho fa ny hatsarana sy ny zava-miafina ary ny fanatrehan'ny Fanahy Masina dia nikasika ny fiainanao tamin'ny fomba lalina sy niova.

Andao hojerentsika fohifohy ny diantsika hatramin'izao. Tamin’ny fifanakalozan-kevitra fanokafana dia nifantoka tamin’ny Fanahy Masina isika amin’ny maha-tsangan’aina fahatelon’ny Telo izay iray azy, izay atambatra mandrakizay ny “iray” sy ny “fahamaroana”. Avy eo isika dia nandinika lafin-javatra telo amin’ny maha-izy Azy izay mihoatra ny fahatakarantsika olombelona: Izy dia mandrakizay, mahalala ny zava-drehetra, ary manerana. Ao amin’ny tantaran’ny mpanompon’i Abrahama izay nahita ny ampakarina ho an’Isaka, dia nahita ny Fanahy Masina ho Mpanompo mahomby an’ny Ray sy ny Zanaka isika. Avy eo isika dia niresaka momba ny anjara asany amin'ny maha-Fanahin'ny Fahamarinana, ilay Mpanampy nampanantenaina izay mitoetra amintsika sy ao anatintsika.

Ny taratasinay farany indrindra dia nifantoka tamin'ireo fanomezana sivy avy amin'ny Fanahy Masina, nomena mba hampitaovana antsika ho tonga Ampakarin'i Kristy. Ny vokatry ny Fanahy no ifantohan'ny taratasintsika fahenina sady farany amin'ny andiany.

Fanomezana Mifanohitra amin'ny Vokatra

Zava-dehibe ho antsika ny mahatakatra ny fahasamihafana lehibe eo amin'ny fanomezana sy ny vokatra. Azo aseho amin'ny fampitahana ny hazo Krismasy amin'ny hazo paoma izany. Ny Hazo Krismasy "mitondra" fanomezana. Ny tiako holazaina amin’izany dia ny fanomezana tsirairay dia mipetaka amin'ny hazo amin'ny alalan'ny hetsika tokana, mba ho voarain’ny hazo amin'ny hetsika tokana. Tsy mila fotoana na ezaka ny olona mandray ny fanomezana.

Mifanohitra amin'izany kosa, misy fotoana sy asa mafy ilaina amin'ny fambolena hazo paoma. Mba hahazo vokatra dia tsy maintsy mandalo dingana maromaro izay mety haharitra taona maro.

Voalohany, tsy maintsy ambolena ao anaty tany ny voa iray. Avy amin'io voa io dia midina any amin'ny tany ny fakany mandra-pipoitra ny tsimoka. Amin'ny vanim-potoana manaraka dia mitombo ho hazo ny tsimoka, ary amin'ny fotoana mety dia mipoitra ny voninkazo. Rehefa mihintsana ireo voninkazo ireo dia manomboka mipoitra ny voankazo.

Amin'ny taona voalohany, dia tsy maintsy esorina ny voniny na ny voankazo tanora mba hivelaran'ny fototr'ilay hazo mba hanohanana hazo matanjaka. Tsy maintsy mandalo ny taona maromaro vao mety hohanina ny paoma. (Raha ny marina, teo ambanin’ny Lalàn’i Mosesy, dia efa-taona farafahakeliny no takina!¹)

Fampivelarana Toetra

Nomarihako tamin'ny taratasy teo aloha fa ny lafiny iray amin'ny fanomezan’ny Fanahy Masina dia ny hoe tsy azo alaina izany ary tsy azo esorina. Izany no toetry ny fanomezana. Etsy an-danin’izany, ny vokatry ny Fanahy Masina dia mifandray amin’ny toetrantsika, ka noho izany dia tsy maintsy ambolena, toy ny paoma eo amin’ny hazo paoma amin’ny ohatra asehontsika. Hoy i Jesosy: “Ny voany no hahafantaranareo azy.” (Matio 7:16a). Ny toetrantsika, fa tsy ny fanomezam-pahasoavana ananantsika, no milaza amin'ny tontolo mijery hoe iza marina isika.

Tsy maintsy maniry avy amin'ny voa iray ny voankazo. Etsy andaniny, mila voankazo izy io mba hamokarana voa fanampiny. Tany am-piandohan’ny famoronana dia notendren’Andriamanitra “ny hazo mamoa rehetra mba hamoa araka ny karazany avy, izay manana voa ao aminy.”² Izany dia mametraka fitsipika ara-panahy lehibe iray: Ny Kristiana izay tsy mamoa voa ara-panahy eo amin’ny fiainany manokana dia tsy manana voa hambolena. afafy amin’ny fiainan’ny hafa.

Ny endrika sivy amin'ny vokatra ara-panahy dia voatanisa ao amin'ny Galatiana 5:22–23:

"Fa ny vokatry ny Fanahy kosa dia fitiavana, fifaliana, fiadanana, fahari-po, fahamoram-panahy, fanaovan-tsoa, fahamarinana, fahalemem-panahy, fahononam-po; tsy misy lalàna manohitra izany."

Ny fitiavana—ilay endrika voalohany amin'ny voankazo—dia voatanisa voalohany. Ny hafa manaraka dia azo raisina ho fomba samy hafa isehoan'ny vokatry ny fitiavana, araka ny filazan'ireto andian-teny manaraka ireto.

• Ny Fifaliana dia fitiavana mifaly.
• Ny fiadanana dia fitiavana mitsahatra.
• Ny fahari-po dia fitiavana maharitra.
• Ny hatsaram-panahy dia fitiavana manompo ny hafa.
• Ny hatsarana dia fitiavana mitady izay tsara indrindra hoan ny hafa.
• Ny fahatokiana dia fitiavana mitana ny teny fampanantenany.
• Ny fahalemem-panahy dia fitiavana manompo izay maharary ny hafa.
• Ny fifehezan-tena dia ny fitiavana mifehy.

Azontsika atao koa ny mamaritra ny vokatry ny Fanahy ho toy ny fomba samy hafa isehoan’ny toetran’i Jesosy amin’ny alalan’ireo izay onenany. Rehefa mivelatra tanteraka ny endriky ny vokatra rehetra, dia toy ny hoe tonga nofo tao amin’ny mpianany Jesosy, tamin’ny alalan’ny Fanahy Masina. Izany no tokony ho tanjon’ny Kristiana tsirairay.

Ny fanontaniana dia hoe ahoana no fomba hambolena io vokatra io eo amin'ny fiainantsika?

Dingana Fito

Mahita valiny isika ao amin’ny 2 Petera 1:5–7, izay itanisan ny apostoly dingana fito misesy eo amin’ny fampivelarana ny toetra Kristiana voaforona tanteraka

"Koa noho izany dia manaova izay zotom-po rehetra kosa hianareo, ka amin'ny finoanareo dia manehoa fahatanjahan-tsaina, ary amin'ny fahatanjahan-tsainareo dia fahalalana, ary amin'ny fahalalanareo dia fahononam-po, ary amin'ny fahononam-ponareo dia faharetana, ary amin'ny faharetanareo dia toe-panahy araka an'Andriamanitra, ary amin'ny toe-panahinareo araka an'Andriamanitra dia fitiavana ny rahalahy, ary amin'ny fitiavanareo ny rahalahy dia fitiavana ny olona rehetra.”

Nanomboka tamin'ny fampahatsiahivana antsika i Petera fa ny fahombiazana amin'ity dingana ity dia mitaky fahazotoana. Ny fampivelarana ny toetra Kristiana dia avy amin’ny fahazotoana sy ny asa mafy. Azo oharina amin’ny voan’ny paoma iray miforona ho paoma matotra ilay dingana noresahin’i Petera. Ny voa dia ny Tenin’ Andriamanitra nambolena tao am-po. Izany dia miteraka finoana, izay tsy maintsy ilaina hiaingana. Ao amin’ny fitomboana amin'ny finoana dia misy dingan’ny fivelarana fito misesy.

Ny dingana voalohany dia nadika amin'ny fomba isan-karazany hoe “fahatanjahan-tsaina³ na hatsaran-toetra.”⁴ Tany am-boalohany, tamin'ny teny Grika tsy ara-pivavahana, io teny io dia nampiharina tamin'ny fahatsarana teo amin'ny lafiny rehetra amin'ny fiainana—amin'ny famolavolana vilany tanimanga, fitarihana sambo, na mitsoka sodina. Eto amin’ity andininy ity ihany koa dia mandrakotra ny lafiny rehetra amin’ny fiainana.

Ny mpampianatra manatona an'i Kristy dia tokony ho tonga mpampianatra tena tsara. Ny mpitsabo mpanampy dia tokony ho lasa mpitsabo mpanampy tena tsara. Ny mpandraharaha Kristiana iray dia tokony ho tsara eo amin’ny sehatry ny fandraharahany. Tsy misy toerana ho an’ny fahadalana na ny hakamoana amin’ny lafiny rehetra amin’ny fiainana Kristiana.

Ny dingana faharoa amin'ny fivoarana ara-panahy dia fahalalana. Ny karazana fahalalana ankalazaina ao amin'ny Soratra Masina dia azo ampiharina indrindra fa tsy teorika fotsiny. Fahalalana no miasa. Nanatona an’i Kristy avy tamin’ny filozofia aho, ary ny tena nanaitra ahy ny amin’ny Baiboly dia izy tena azo ampiharina tokoa

Ny endriky ny fahalalana tena ilaina indrindra eo amin’ny fiainana Kristiana dia ny fahalalana ny sitra-pon’Andriamanitra araka ny voalazan’ny Soratra Masina. Izany koa dia azo ampiharina ary mitaky fianarana tsy tapaka ny Baiboly manontolo.

"Izay soratra rehetra nomen'ny tsindrimandrin' Andriamanitra dia mahasoa koa ho fampianarana, ho fandresen-dahatra, ho fanitsiana izay diso, ho fitaizana amin'ny fahamarinana, mba ho tanteraka ny olon'Andriamanitra, ho vonona tsara ho amin'ny asa tsara rehetra." (2 Timoty 3:16-17)

Gaga aho nahita hoe firy ny Kristiana tsy mbola namaky ny Baiboly manontolo mihitsy. Tsy takatry ny saina fa mametra ny fetran'ny zavatra ataony amin'ny fivoarany ara-panahy izy ireo.

Dingana Fahatelo, aorian'ny fahalalana dia tonga ny faha-fehezan-tena—antsoina koa hoe fifehezan-tena.⁵ Io no dingana tokony hanaporofoana fa tena mpianatra marina ny Kristiana—izany hoe olona eo ambany fifehezana—fa tsy mpandeha am-piangonana fotsiny.

Ity karazana fifehezana ity dia tsy maintsy ampiharina amin'ny sehatra lehibe rehetra amin'ny toetrantsika—ny fihetseham-pontsika, ny toe-tsaintsika, ny filantsika, ny fiainantsika eritreritsika. Tsy ny ataontsika ihany no tokony hanapaka azy, fa—ny zava-dehibe indrindra—ny fihetsikiatsika.

Dingana fahefatra, tsy maintsy apetraka io karazana fifehezana io mba hiakatra amin'ny dingana manaraka— faharetana. Io teny io dia midika hoe fahaizana mandresy ireo fizahan-toetra sy fitsapana isan-karazany izay tsy maintsy hampiharihary izay faritra malemy sy tsy voafehy amin’ny toetrantsika. Manontany tena ve ianao hoe nahoana ny Kristiana sasany no tsy mandroso mihoatra ny dingana iray amin’ny fampivelarana ara-panahy? Tsy mahafeno ireo fepetra roa ireo dia ny fahafehezan-tena sy ny faharetana (na ny fiaretana).

Dingana Telo Farany

Amin'ireo dingana telo sisa tavela amin'ny fampivelarana, dia mivelatra ny hakanton'ny toetra Kristiana marina. Ny voalohany dia ny toetra arakan’Andriamanitra. Izany dia mariky ny olona iray izay Andriamanitra no ivon’ny fiainany—olona izay lasa fanaka ho an’ny fanatrehan’Andriamanitra. N’aizan’aiza alehan’ny olona toy izany, dia rakotry ny hanitra miavaka sy miparitaka ny rivotra iainany. Mety tsy hisy fitoriana na hetsika ara-pivavahana hafa atao. Na izany aza, lasa hafahafa ny fahafantaran'ny olana mandrakizay.

I Smith Wigglesworth, evanjelistra Britanika efa maty, dia mitantara zava-nitranga iray izay mampiseho ny fiantraikan'izany fanatrehan'Andriamanitra izany amin'ny rivo-piainana tsy ara-pivavahana. Taorian’ny fotoana lany tamin’ny vavaka manokana, dia nandeha fiaran-dalam-by i Smith ary nipetraka teo amin’ny kalesy iray. Tsy nisy teny nifanaovana tamin’ilay lehilahy teo amin’ny seza nifanandrina—olon-tsy fantatra tanteraka—dia niteny mafy hoe: “Ny fanatrehanao dia manameloka ahy ny ota.” Afaka nampahafantatra azy an’i Kristy i Smith avy eo.

Ny dingana roa farany amin'ny fampivelarana dia maneho karazana fitiavana roa samy hafa. Ny voalohany—hatsaram-panahin’ny rahalahy—dia mamaritra ny fomba tokony hifandraisan’ny mpino an’i Jesosy Kristy amin’ireo rahalahiny sy anabaviny ao amin’ny Tompo. Mamelà ahy hilaza zavatra mety hanafintohina anao, saingy mifototra amin’ny fifaneraserana am-polony taona maro amin’ny Kristiana avy amin’ny fiaviana samihafa: Tsy mora amin’ny Kristiana ny mifankatia.

Ny roa arivo taona teo amin'ny tantaran'ny Fiangonana dia manamafy izany fanamarihana izany. Efa ho zato taona monja lasa izay tsy voamariky ny fifandirana teo amin’ireo antokon’olona Kristiana nifanandrina—izay samy nilaza ho “ny Fiangonana marina” izy rehetra. Nahoana no toy izany? Satria ny hoe nitaky famonjena tao amin’i Kristy ny olona iray dia tsy midika fa niova avy hatrany ny toetrany manontolo. Azo antoka fa efa nisy ny fiovana. Mety haharitra taona maro anefa izany fiovana izany amin’ny lafiny rehetra amin’ny toetran’ny olona iray.

Rehefa nila vato kilonjy hatao amin'ny antsamotadiny hamonoana an'i Goliata i Davida, dia nidina nankany amin'ny lohasaha izy, dia ny toeran'ny fanetren-tena. Teo amin'ny lohasahan-driaka no nahitany ny karazana vato ilainy.⁶ Inona no nampalama azy? Fanerena roa. Voalohany, ny rano mikoriana amin'izy ireo. Faharoa, ny fifandrafian-dry zareo tsy an-kijanona.

Sarin'ny fiforonan'ny toetra Kristiana izany. Voalohany, misy ny “fanasana rano amin’ny teny” tsy tapaka.⁷ Faharoa, rehefa mifanipaka ny vato eo amin’ny fifandraisan’ny tena manokana, dia simba tsikelikely ny sisiny maranitra mandra-pahatongany ho “malama.”

Mariky ny fahamatorana ara-panahy ny fitiavana amim-pahatsorana ny Kristiana namantsika. Tsy maintsy tia azy ireo isika—tsy noho ny maha-izy azy fotsiny, fa ny dikan’izany amin’i Jesosy, izay nandatsaka ny Rany ho an’ny tsirairay amin’izy ireo.

Ny dingana farany amin'ny fampivelarana dia ny fitiavana agape. Io toetra io dia maneho ny voankazo feno sy masaka amin’ny toetra Kristiana. Tsy ny fitiavana ny mpiara-manompo fotsiny no resahina. Fitiavan’Andriamanitra ho an’ireo tsy mankasitraka sy tsy masina izany. Ny fitiavana no mahatonga antsika “hitsodrano izay manozona [antsika], hanao tsara amin’izay mankahala antsika ary hivavaka hoan izay manao ratsy antsika sy ho an’izay manenjika [antsika]” (Matio 5:44).

Ny fitiavana nasehon’i Jesosy teo amin’ny hazo fijaliana, rehefa nivavaka ho an’ireo izay nanombo Azy tamin’ny hazo fijaliana Izy, nanao hoe: “Raiko ô, mamelà ny helony, fa tsy fantany izay ataony.”⁸ Io fitiavana io ihany no nahatonga an’i Stefana hivavaka ho an’izay nitora-bato Azy hoe: “Tompo ô, aza ampangaina amin’izany ota izany izy.”⁹

Raha ny ahy, rehefa mandinika ny sarin'ny Baiboly momba ny vokatra mivelatra feno ny Fanahy Masina aho, dia sady manetry tena no mahazo aingam-panahy. Manetry tena, satria mbola lavitra be amin’ny alehako aho. Nahazo aingam-panahy aho, satria nahita zavatra tsara tarehy kokoa noho izay rehetra atolotr'izao tontolo izao.

Rehefa mamarana ity andian-dahatsoratra momba ny Fanahy Masina ity isika, dia mivavaka aho mba hikasika lalina ny fiainanao. Manantena aho fa nahazo topimaso momba ny mety ho fiainanao manokana ianao: feno ny Fanahy Masina, feno fahavokarana, ary manenika ny rivotra manodidina anao amin'ny hanitry ny fahamasinana. Andeha hamarana ity andiany ity amin’ny fanambarana ireto teny mahery nataon’i Paoly ao amin’ny Filipiana 3:13-14 ireto:

"Ry rahalahy, tsy mbola ataoko efa nahazo ny tenako; fa zavatra iray loha no ataoko; manadino izay zavatra ao aoriana ka miezaka hanatratra izay zavatra eo aloha, eny, miezaka hanatratra ny marika aho hahazoako ny lokan'ny fiantsoan'Andriamanitra any ambony ao amin'i Kristy Jesosy.”