Kyakkyawar Shaida

'Mutane masu addini na ganin suna da tsarki idan sun nuna yadda suke da zunubi. Halin da ake da shi gaba ɗaya shine cewa za mu zama masu girman kai idan muka yi iƙirarin cewa mu masu adalci ne, za mu zama masu addini idan muka ci gaba da faɗin kasawar mu, rashin daidaiton mu, da kuma kurakuran da muka yi.

A kowace ranar Lahadi da safe a Ikkilisiyar da na girma, mu na cewa, “A yafe mana, mu masu zunubi ne abin tausayi.” A koyaushe ina jin cewa ba na so in zama mai zunubi abin tausayi, amma idan na dubi sauran masu zunubin, zan yarda cewa dukan mu abin tausayi ne. Daga karshe sai na ce a raina, "Idan dai duk abin da addini zai iya sa ni shine in zama abin tausayi, to, zan iya zama mai zunubi ba tare da addini ba kuma ba tare da zama abin tausayi ba." Kuma abin da na zama ke nan har sai da na sadu da Ubangiji.

Abin da ‘addini’ ya ci gaba da cewa shine, “Mu masu zunubi ne,abin tausayi; mun yi kuskure mun kauce daga hanyar Allah kamar ɓatattun tumaki; mun aikata abubuwan da bai kamata mu aikata ba, mun bar abubuwan da ya kamata mu yi.”

Ba zan iya faɗin waɗannan kalmomi a yanzu ba; Zan zama munafuki. Ta yaya zan yi addu’a domin nasara bisa zunubi a safiyar Litinin idan na san cewa ran Lahadi mai zuwa zan ce na yi kuskure kuma na ɓace, cewa na yi abubuwan da bai kamata in yi ba kuma na bar abin da ya kamata in yi? Wannan zai ɓata ainihin bangaskiyata gaba ɗaya. Amma fa addu’ar na da kyau sosai, da kuma nuna ibada.

Bari shaidar mu ta yi daidai da maganar Allah mu kuma gaskata ta: Ta wurin jinin Yesu, an baratad da ni, an mai da ni adali, kamar dai ban taɓa yin zunubi ba.