Αντιδρώντας στη Δοκιμασία Σας

Οι ευλογίες, οι υποσχέσεις και τα προνόμια που μας δίνει ο Θεός ως μέρος της κληρονομιάς μας εν Χριστώ δίνονται για να μας εξοπλίσουν να φέρουμε τη Βασιλεία Του στη γη. Ο Ιησούς μας έδωσε την πρότυπη προσευχή: «Ἐλθέτω ἡ βασιλεία σου. Γενηθήτω τὸ θέλημά σου, ὡς ἐν οὐρανῷ, καὶ ἐπὶ τῆς γῆς.» (Κατά Ματθαίον 6:10). Αυτή είναι η πρώτη προτεραιότητα του Θεού - και σε όλη τη ιστορία, δεν έχει αλλάξει ποτέ.

Όμως, οι ευλογίες που δίνει ο Θεός, (όσο υπέροχες και αν είναι και όσο και αν μας βοηθούν να επιτύχουμε στη ζωή μας), δεν είναι ο τελικός μας στόχος. Ο κύριος σκοπός του Θεού είναι να βασιλεύσουμε μαζί Του. Όπως έχει υποσχεθεί ο Ιησούς στην Αποκάλυψη 3:21:

«Όποιος νικάει, θα του δώσω να καθήσει μαζί μου στον θρόνο μου, όπως και εγώ νίκησα, και κάθησα μαζί με τον Πατέρα μου στον θρόνο του.»

Ο τελικός μας προορισμός είναι να καθίσουμε στο θρόνο με τον ίδιο τον Ιησού Χριστό, κυβερνώντας και βασιλεύοντας μαζί Του στην αιωνιότητα! Ο σκοπός αυτής της σειράς των Διδακτικών Κληρονομιών, Προετοιμάζοντας να Βασιλέψουμε με τον Χριστό, είναι να μας βοηθήσει να μάθουμε πώς να εισέλθουμε σε αυτή τη θέση απίστευτης ευθύνης.

Οι Δοκιμασίες είναι Αναπόφευκτες

Επισημάναμε προηγουμένως σε αυτή τη σειρά ότι απαιτείται ένα υψηλότερο επίπεδο ωριμότητας για να βασιλέψουμε με τον Χριστό - και αυτό αναπόφευκτα θα περιλαμβάνει δοκιμασίες. Ο Απόστολος Πέτρος επιβεβαιώνει αυτό το γεγονός:

«Αγαπητοί μου, μην παραξενεύεστε για τη φοβερή δοκιμασία με την οποία δοκιμάζεστε, σαν να ήταν κάτι παράξενο.» (Α΄ Πέτρου 4:12)

Ώς Χριστιανοί, εσείς και εγώ θα υποστούμε δοκιμασίες. Μπορεί να εμφανιστούν σε πολλές διαφορετικές μορφές: μια κρίση στην υγεία ή στα οικονομικά μας, μια κατάρρευση σε μια προσωπική σχέση, απόρριψη ή διωγμό λόγω της πίστης μας. Σε οποιαδήποτε στιγμή της δοκιμασίας, είναι σημαντικό να έχουμε στο νου μας ότι ο Θεός ενδιαφέρεται περισσότερο για τον χαρακτήρα μας παρά για τα επιτεύγματά μας.

Πώς πρέπει λοιπόν να αντιδράσουμε στις δοκιμασίες;

Πρώτα, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η δοκιμασία μπορεί να είναι η διαπαιδαγώγηση του Θεού. Αν δεν το δούμε αυτό, μπορεί λανθασμένα να υιοθετήσουμε μια στάση που μας κάνει να αντιστεκόμαστε στον διάβολο αντί να υποταχθούμε στον Θεό. Το βασικό πρόβλημα χαρακτήρος που αποκαλύπτει αυτή η λανθασμένη αντίδραση είναι η υπερηφάνεια.

Θρασύς Υπερηφάνεια

Όσον αφορά αυτό το πρόβλημα με την υπερηφάνεια, υπάρχει μια βοηθητική προσευχή στο τέλος του Ψαλμού 19:

« 13Ποιος συναισθάνεται τα σφάλματά του; Καθάρισέ με, Κύριε, απ’ τους κρυφούς διαλογισμούς! 14Συγκράτησε το δούλο σου, έτσι που η έπαρση να μη με κυριέψει· τότε θα είμαι τέλειος κι ελεύθερος απ’ τη μεγάλη πλάνη.» (εδάφια 13,14)

Τι είναι οι κρυφοί διαλογισμοί; Έχω καταλάβει ότι δεν είναι μυστικά που κρατάμε από τους άλλους ανθρώπους, πόσο μάλλον από τον Θεό. Είναι μυστικά για τους ίδιους μας τους εαυτούς - μη αναγνωρισμένα ελαττώματα του χαρακτήρα μας. Ο Δαβίδ τα περιγράφει ως αλαζονικά αμαρτήματα - αμαρτήματα που διαπράττουμε όταν υποθέτουμε ότι η συμπεριφορά μας είναι αποδεκτή από τον Θεό, ενώ στην πραγματικότητα Τον προσβάλλουν.

Πολύ συχνά, ο Θεός δεν θα μας αποκαλύψει τέτοιες αμαρτίες μέχρι να επιλέξουμε συνειδητά να ταπεινωθούμε, προσκαλώντας Τον ειλικρινά να αποκαλύψει τα βαθύτερα κίνητρά μας.

Τέσσερις Αξιολογήσεις

Πώς κάνουμε αυτή την πρόσκληση; Εδώ ακολουθούν εν συντομία τέσσερις αξιολογήσεις για να διασφαλίσουμε ότι αντιδρούμε σωστά στον Κύριο.

1η Αξιολόγηση: Η Μετάνοια

Η μετάνοια είναι ίσως το λιγότερο τονισμένο Χριστιανικό δόγμα στους σύγχρονους ιεροκήρυκες. Το «Μόνο Πίστευε» μπορεί να είναι ένα μήνυμα που ακούγεται γλυκό - αλλά δεν συμβαδίζει με την Αγία Γραφή. Από την αρχή μέχρι το τέλος της Καινής Διαθήκης, το μήνυμα είναι το εξής: Πρώτα να μετανοήστε, μετά να πιστέψτε.

Ένα απλό παράδειγμα της αληθινής μετάνοιας είναι όταν κάνετε μια στροφή των 180 μοιρών σε ένα όχημα. Αναγνωρίζετε ότι κατευθύνεστε προς τη λάθος κατεύθυνση, οπότε σταματάτε και κάνετε αναστροφή. Μετά από αυτό, συνεχίζετε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Αν δεν καταλήξετε να ταξιδεύετε προς την αντίθετη κατεύθυνση, δεν έχετε μετανοήσει αληθινά.

2η Αξιολόγηση: Η Δέσμευση

Σύμφωνα με την επιστολή προς Ρωμαίους 10:9, υπάρχουν δύο βασικές προϋποθέσεις για τη σωτηρία: να πιστέψετε με την καρδιά σας ότι ο Θεός ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς και να ομολογήσετε με το στόμα σας τον Ιησού ως Κύριο.

Όταν ομολογείτε τον Ιησού ως Κύριο, Του δίνετε απεριόριστο έλεγχο πάνω σε ολόκληρη τη ζωή σας: στο χρόνο σας, στα χρήματά σας, στα ταλέντα σας, στις προτεραιότητές σας, στις σχέσεις σας. Δεν μπορείτε να κρατήσετε τίποτα πίσω. Όπως λέει ένα ρητό, «Αν ο Ιησούς δεν είναι Κύριος όλων, τότε δεν είναι καθόλου Κύριος».

3η Αξιολόγηση: H Στάση Απέναντι στην Αγία Γραφή

Ο Σατανάς προκάλεσε την πτώση των πρωτοπλάστων όταν τους παρέσυρε να αμφισβητήσουν την αλήθεια του λόγου του Θεού: «Είπε πράγματι ο Θεός;». (Γένεσις 3:1). Ο ίδιος ο Ιησούς έθεσε τη σφραγίδα της Θεϊκής Του εξουσίας πάνω στη Γραφή όταν την αποκάλεσε ο Λόγος του Θεού και πρόσθεσε: «Και ό,τι είναι γραμμένο στη Γραφή δεν μπορεί να καταλυθεί.» (Κατά Ιωάννην 10:35). Ο Παύλος δήλωσε κατηγορηματικά: «Ό,τι βρίσκεται στη Γραφή είναι εμπνευσμένο από το Πνεύμα του Θεού» (Β΄ Τιμόθεο 3:16).

Το να αμφισβητούμε την εξουσία της Αγίας Γραφής είναι ένα λάθος που δεν συμφέρει κανέναν απο μας να κάνουμε. Είναι ο δρόμος προς την καταστροφή - σήμερα, με την ίδια βεβαιότητα όπως και στον κήπο της Εδέμ.

4η Αξιολόγηση: Σωστές Σχέσεις

Η ορθή διδασκαλία είναι η βάση της Χριστιανικής πίστης. Όμως η ορθή διδασκαλία που εφαρμόζεται σωστά θα δημιουργήσει σωστές σχέσεις. Οι προσωπικές μας σχέσεις θα πρέπει να αντανακλούν το δόγμα που πρεσβεύουμε.

Ο ίδιος ο Ιησούς έδωσε μεγάλη έμφαση στη διατήρηση των σωστών σχέσεων. Έδωσε σαφείς οδηγίες για την αντιμετώπιση ενός αδελφού που αμαρτάνει εναντίον σας (δείτε Κατά Ματθαίον 18:15-17). Στην επί του Όρους Ομιλία, προειδοποίησε: «Έλα σε ειρήνη με τον αντίδικό σου γρήγορα, ενόσω είσαι μαζί του καθ’ οδόν» (Κατά Ματθαίον 5:25). Και τελείωσε την πρότυπη προσευχή Του με μια σοβαρή προειδοποίηση: «Aν, όμως, δεν συγχωρήσετε στους ανθρώπους τα πταίσματά τους, ούτε ο Πατέρας σας θα συγχωρήσει σε σας τα πταίσματά σας.» (Κατά Ματθαίον 6:15).

Σε οποιαδήποτε στιγμή δοκιμασίας, θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί να ελέγχουμε τις συμπεριφορές και τις σχέσεις μας. Πρέπει να σιγουρευτούμε ότι δεν κρύβουμε πικρία, μνησικακία ή έλλειψη συγχώρεσης στις καρδιές μας.

Το Απώτερο Παράδειγμά Μας

Καθώς εξετάζουμε τη σωστή αντίδραση στις δοκιμασίες, ας δούμε το απώτερο παράδειγμα: Τον ίδιο τον Ιησού. Ο Σωτήρας «πειράστηκε καθ’ όλα, κατά τη δική μας ομοιότητα, χωρίς αμαρτία.» (Εβραίους 4:15). Το να ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του απαιτεί να «τινάξουμε από πάνω μας κάθε φορτίο, και την αμαρτία που εύκολα μας εμπλέκει, κι ας τρέχουμε με υπομονή το αγώνισμα του δύσκολου δρόμου, που έχουμε μπροστά μας. Ας έχουμε τα μάτια μας προσηλωμένα στον Ιησού, που μας έδωσε την πίστη, την οποία και τελειοποιεί.» (Εβραίους 12:1-2).

Δεν αρκεί να ασχοληθούμε μόνο με τα σημεία της ζωής μας που μπορεί να είναι αμαρτωλά. Πρέπει επίσης να εξαλείψουμε βαρίδια - συμπεριφορές που μπορεί να μην είναι αμαρτωλές, αλλά μας εμποδίζουν στο να επικεντρώσουμε κάθε μας προσπάθεια στην υπηρεσία μας για τον Χριστό.

Ένας δρομέας σε έναν αγώνα απογυμνώνεται στο ελάχιστο. Δεν κουβαλάει ούτε μια ουγγιά περιττού βάρους. Πρέπει να κάνουμε το ίδιο. Εδώ είναι μερικές από τις επιδιώξεις που μπορεί να χρειαστεί να εξαλείψουμε:

• Κοινωνικές υποχρεώσεις που δεν έχουν καμία πνευματική σημασία,
• Συναισθηματικές προσκολλήσεις σε ανθρώπους, μέρη ή κατοικίδια,
• Υπερβολική ενασχόληση με το χρηματιστήριο, τον αθλητισμό ή τη μόδα,
• Ανησυχίες σχετικά με τα χρήματα, την υγεία, την οικογένεια ή τα πολιτικά.

Όσον αφορά κάθε επιδίωξη στην οποία αφιερώνουμε χρόνο και προσοχή, πρέπει να κάνουμε δύο ερωτήσεις:

1. Δοξάζει τον Ιησού;
2. Με οικοδομεί πνευματικά;

Η Αντοχή είναι Απαραίτητη

Σε όλη την Αγία Γραφή, βλέπουμε μια βασική απαίτηση του χαρακτήρα: την αντοχή. Όμως με πολλούς Χριστιανούς, αυτό δεν είναι δημοφιλές θέμα. Στις εποχές που κήρυττα, κάθε φορά που ανακοίνωνα ότι το θέμα μου θα ήταν η αντοχή, άκουγα πολύ λίγα «Αλληλούια». Αν συνέχιζα λέγοντας: «Επιτρέψτε μου να σας πω πώς να καλλιεργήσετε την αντοχή», οι άνθρωποι άκουγαν με ανυπομονησία, ανυπομονώντας να μάθουν το μυστικό. Να τι τους έλεγα: «Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να καλλιεργήσετε την αντοχή, και αυτός είναι να υπομένετε». Αυτό σχεδόν πάντα χαιρετιζόταν από έναν ακουστό, συλλογικό αναστεναγμό. Εκφρασμένο σε λέξεις, αυτός ο στεναγμός έλεγε: «Δηλαδή δεν υπάρχει άλλος ευκολότερος τρόπος;»

Όχι, δεν υπάρχει ευκολότερος τρόπος! Η αντοχή είναι βασικό στοιχείο της νικηφόρας Χριστιανικής ζωής - και μπορεί να καλλιεργηθεί μόνο με το να αντέχουμε. Μόλις αποδεχτούμε αυτό το γεγονός, μπορούμε να αντιδράσουμε σωστά σε κάθε δοκιμασία που έρχεται στο δρόμο μας. Μπορούμε «Nα το θεωρήσουμε χαρά πολύ μεγάλη, όταν βρησκόμαστε μέσα σε διάφορες δοκιμασίες, έχοντας υπόψη μας ότι η δοκιμασία της πίστης μας παράγει υπομονή.» (Ιάκωβου 1:2-3).

Όμως, πρέπει «Η υπομονή σας να κρατήσει ως το τέλος, για να γίνετε τέλειοι και ολοκληρωμένοι και να μην υστερείτε σε τίποτε.» (Ιάκωβου 1:4). Με άλλα λόγια, πρέπει να συνεχίσουμε να υπομένουμε μέχρι να ολοκληρωθεί ο σκοπός του Θεού και να δώσει τέλος στη δοκιμασία.

Τα βήματα Που Παίρνουμε

Όσον αφορά την αντοχή, ο Πέτρος απαριθμεί στο Β΄ Πέτρου 1:5-7 επτά διαδοχικά «βήματα» που οδηγούν προς τα πάνω από το θεμέλιο της πίστης στην ύψιστη ολοκλήρωση του Χριστιανικού χαρακτήρα: την Θεϊκη αγάπη. Αυτά είναι τα επτά στάδια:

1. Αρετή (ηθική υπεροχή),
2. Γνώση,
3. Εγκράτεια
4. Επιμονή (αντοχή),
5. Ευσέβεια,
6. Αδελφική καλοσύνη,
7. Αγάπη.

Αυτή η λίστα ξεκαθαρίζει ότι η εγκράτεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αντοχή. Κάθε δοκιμασία αντοχής είναι και μια δοκιμασία εγκράτειας. Οποιαδήποτε αδυναμία στην προσωπικότητά μας θα αποκαλυφθεί όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με την πρόκληση να αντέξουμε. Είναι τραγικό γεγονός ότι πολλοί Χριστιανοί δεν καταφέρνουν ποτέ να επιτύχουν σε αυτά τα δύο στάδια: Στην εγκράτεια και στην αντοχή. Κατά συνέπεια, δεν προχωρούν ποτέ στις ανώτερες Χριστιανικές αρετές στα υπόλοιπα τρία στάδια: στην ευσέβεια, στην αδελφική καλοσύνη και στην αγάπη.

As we close, let’s remember a Scripture from a previous teaching letter:

Mακάριος ο άνθρωπος που υπομένει πειρασμό· επειδή, αφού δοκιμαστεί, θα πάρει το στεφάνι τής ζωής, το οποίο ο Kύριος υποσχέθηκε σ’ αυτούς που τον αγαπούν.» (Ιακώβου 1:12)

Είναι επιθυμία σας να λάβετε αυτό το στεφάνι της ζωής; Αν ναι, ας συμμετάσχουμε μαζί στην ακόλουθη προσευχή: