Η Λύση στην Απόρριψη

Στην τελευταία μου επιστολή, εξετάσαμε τον ορισμό της απόρριψης. Με απλά λόγια, είναι η αίσθηση ότι είσαι ανεπιθύμητος, η αίσθηση ότι παρόλο που θέλεις να σε αγαπούν οι άνθρωποι, φαίνεται ότι κανείς δεν το κάνει. Ή είναι το να θέλεις να είσαι μέλος μιας ομάδας, αλλά νιώθεις αποκλεισμένος. Αυτό είναι συνηθισμένο ακόμη και στους Χριστιανικούς κύκλους.

Συνεχίσαμε να εξετάζουμε πώς η Αγία Γραφή απεικονίζει την απόρριψη. Συγκεκριμένα, την οδυνηρή εικόνα στον Ησαΐα 54:6 μιας παντρεμένης γυναίκας με θλιμμένη καρδιά.

«Eπειδή, o Kύριoς σε κάλεσε ως γυναίκα εγκαταλειμμένη και θλιμμένη κατά τo πνεύμα, και γυναίκα νιότης πoυ απoβλήθηκε, λέει o Θεός σoυ.»

Υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι με τους οποίους μπορεί να προκύψει η απόρριψη και διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους κάποιος μπορεί να αντιδράσει σε αυτές.

Τώρα θέλω να σας μιλήσω ιδιαίτερα για την απάντηση στο συγκεκριμένο πρόβλημα της απόρριψης. Θέλω να σας δείξω την απάντηση της Γραφής σε αυτό το πρόβλημα. Και θα σας πω κάτι: Λειτουργεί! Έχω δει δεκάδες ζωές να αλλάζουν ριζικά. Όχι προσωρινά, όχι επιφανειακά, αλλά ριζικά.

Κάθε λύση που έχει ο Θεός για κάθε πρόβλημα στη ζωή μας πηγάζει από τον Σταυρό. Ο Σταυρός είναι το σημείο όπου ο Θεός έδωσε τη λύση σε όλα τα προβλήματά μας, και ο Ιησούς αντιμετώπισε αυτό το συγκεκριμένο πρόβλημα της απόρριψης επάνω στο Σταυρό.

Πριν από χρόνια (για την ακρίβεια, το 1943), ο Κύριος μου είπε μέσω των χαρισμάτων του Πνεύματος ότι έπρεπε να εξετάσω το έργο του Γολγοθά - ότι ήταν ένα τέλειο έργο: τέλειο από κάθε άποψη. Έχω περάσει αρκετές δεκαετίες εξετάζοντας το έργο του Γολγοθά - αυτό που έκανε ο Ιησούς πάνω στον Σταυρό - και κάθε φορά που νομίζω ότι τα ξέρω όλα, ανακαλύπτω κάτι καινούργιο.

Η Ανταλλαγή

Με τα χρόνια, ο Κύριος μου έδειξε μια βασική αρχή για τον Σταυρό: ότι ήταν μια ανταλλαγή, μια Θεϊκά καθορισμένη ανταλλαγή. Στον Σταυρό, για να ικανοποιηθεί η αιώνια, θεία δικαιοσύνη, ο Θεός έκανε να συναντηθούν πάνω στον Ιησού όλα τα κακά που οφείλονταν από τη δικαιοσύνη στο ανθρώπινο γένος, έτσι ώστε σε αντάλλαγμα, μέσω πίστης, αυτός που μετανοεί και πιστεύει μπορεί να λάβει όλα τα καλά που οφείλονται από τη δικαιοσύνη στον Ιησού. Ο Ιησούς πήρε το κακό για να μπορέσουμε να λάβουμε εμείς το καλό. Αυτό είναι πολύ απλό, πολύ βασικό, αλλά όταν αρχίσετε να το καταλαβαίνετε, θα σας ανοίξει άπειρους δρόμους ευλογίας για την ψυχή σας.

Ο Θεός έκανε να συναντηθούν πάνω στον Ιησού όλα τα κακά, ώστε να λάβουμε όλα τα καλά. Και όσο περισσότερο το σκέφτομαι αυτό, τόσο πιο ολοκληρωμένη βλέπω ότι η ανταλλαγή ήταν. Ακολουθούν μερικές πλευρές της ανταλλαγής:

«Ο Ιησούς τιμωρήθηκε για την αμαρτία μας για να συγχωρηθούμε. Ο Ιησούς πληγώθηκε για τις ασθένειες μας για να μπορέσουμε να θεραπευτούμε. Διαμέσου των πληγών του γιατρευτηκαμε εμείς. Ο Ιησούς έγινε φτωχός για χάρη μας για να έχουμε τον πλούτο Του. Ο Ιησούς πέθανε το θάνατό μας για να έχουμε τη ζωή Του.»

Καθώς το σκεφτόμουν αυτό, ο Θεός μου είπε: «Υπάρχει και μια άλλη πλευρά σε αυτή την ανταλλαγή. Τι γίνεται με την απόρριψη;» Στον Ησαΐα 53:3 λέει:

«Ήτανε περιφρονημένος απ’ τους ανθρώπους κι εγκαταλελειμμένος· άνθρωπος φορτωμένος θλίψεις, του πόνου σύντροφος.»

Για τρεισήμισι χρόνια ο Ιησούς έδωσε τη ζωή Του ολοκληρωτικά στο να κάνει καλό: να συγχωρεί αμαρτίες, να θεραπεύει ασθένειες, να ελευθερώνει δαιμονισμένους. Έκανε μόνο καλό. Στο τέλος αυτής της περιόδου, ο λαός Του στον οποίο ανήκε, το Εβραϊκό έθνος, τους δόθηκε η επιλογή από τον Ρωμαίο ηγεμόνα τους ποιον θα προτιμούσαν να έχουν: τον Ιησού από τη Ναζαρέτ ή έναν εγκληματία που ονομαζόταν Βαραββάς, ο οποίος ήταν ένοχος για πολιτική εξέγερση, ληστεία και φόνο. Με μια από τις πιο εκπληκτικές και τραγικές αποφάσεις σε όλη την ανθρώπινη ιστορία, ολόκληρο το έθνος, υποκινούμενο από τους θρησκευτικούς του ηγέτες, απέρριψε τον Ιησού και αντί αυτού επέλεξε τον Βαραββά, τον πολιτικό επαναστάτη.

Είπαν: «Όχι τούτον. Θανάτωσε τον αυτόν κι ελευθέρωσε μας το Βαραββά, τον κλέφτη και τον ληστή» Πώς απάντησε ο Ιησούς; Προσευχήθηκε στον Πατέρα να συγχωρήσει αυτούς που Τον σταύρωναν. Δεν ανησυχούσε για το τι Του συνέβαινε. Ανησυχούσε για το τι θα συνέβαινε σ' αυτούς. Το θαυμάσιο παράδειγμα του Ιησού είναι ότι παρόλο που βρισκόταν σε αγωνία και απόρριψη, δεν ανησυχούσε για τον εαυτό Του. Ανησυχούσε γι' αυτούς που Τον είχαν απορρίψει. Τι πρότυπο είναι αυτό!

Όταν εξέτασα την ανταλλαγή του Ιησού στο Σταυρό όσον αφορά το πρόβλημα της απόρριψης, συνειδητοποίησα κάτι εκπληκτικό - ότι, αν και απορρίφθηκε από τους ανθρώπους, η τελική αγωνία του Ιησού στο Σταυρό ήταν η απόρριψη από τον Πατέρα Του. Αν διαβάσετε τις διηγήσεις, ακριβώς κοντά στο τέλος εκείνης της τρομερής εμπειρίας είπε:

«Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;» (κατά Ματθαίον 27:46)

Και δεν υπήρξε καμία απάντηση από τον ουρανό. Για πρώτη φορά στην ιστορία του σύμπαντος, ο Πατέρας έκλεισε τα αυτιά του στην κραυγή του Υιού. Τότε ο Ιησούς ήξερε ότι ο Πατέρας Του Τον είχε απορρίψει. Γιατί Τον είχε απορρίψει; Η Γραφή λέει για τον Θεό ότι:

«…τα μάτια σου είναι καθαρότερα, από το να βλέπεις τα πονηρά, και δεν μπορείς να βλέπεις επάνω στην ανομία.» (Αββακούμ 1:13)

Όταν ο Ιησούς επιφορτίστηκε τις δικές μας αμαρτίες, ο Θεός απέστρεψε τα μάτια Του και έκλεισε τα αυτιά Του στην κραυγή του Υιού Του.

Μετά από αυτό, υπήρξε μόνο μια ακόμη κραυγή που βγήκε από τα χείλη του Ιησού, και μετά εξέπνευσε. Πιστεύω ότι είναι κυριολεκτικά σωστό ότι πέθανε από ραγισμένη καρδιά. Αυτό που ράγισε την καρδιά Του δεν ήταν η απόρριψη από τους δικούς Του ανθρώπους, αλλά η απόρριψη από τον Πατέρα Του.

Για κάθε άτομο που διαβάζει αυτό το άρθρο και έχει υποφέρει από τις αγωνίες της απόρριψης, θέλω να σας το πω τώρα: Ο Ιησούς έζησε τα βαθύτερα βάσανα της απόρριψης, ακόμη και την απόρριψη από τον Πατέρα Του, και τα υπέμεινε για σας, ώστε να σωθείτε. Αν υπήρξαν ποτέ καλά νέα για αυτή τη γενιά, είναι αυτά.

Αποδοχή

Ποιο είναι το αντίθετο της απόρριψης; Η αποδοχή. Μου αρέσει η νέα έκδοση του King James προς Εφεσίους επιστολή 1:6 επειδή λέει ότι ο Θεός «μας έκανε αποδεκτούς δια του αγαπημένου του Υιού». Ο Ιησούς, ο αληθινός και Μονογενής Υιός του Θεού, απορρίφθηκε για να έχουμε εμείς που ήμασταν ανάξιοι ανυπότακτοι την αποδοχή Του από τον Πατέρα. Έτσι, η βαθύτερη θεραπεία για τα προβλήματά μας είναι να πιστέψουμε ότι ο Ιησούς υπέμεινε την απόρριψή μας για να έχουμε την αποδοχή Του με τον Πατέρα.

Μερικές φορές υπάρχουν προβλήματα με τους γήινους γονείς που δεν μπορούν ποτέ να επιλυθούν. Αλλά φίλοι μου, δεν έχει σημασία αν κανείς δεν σας ήθελε, αν κανείς δεν σας αγάπησε, αν οι γονείς σας δεν ήταν καν παντρεμένοι - όταν έρχεστε στον Θεό μέσω του Ιησού Χριστού, γίνεστε μέλος της καλύτερης οικογένειας στο σύμπαν και ο Θεός δεν έχει παιδιά δεύτερης κατηγορίας.

Η οικογένεια του Θεού είναι η καλύτερη οικογένεια. Δεν υπάρχει άλλη οικογένεια που να είναι ισάξια με αυτήν. Ακόμα κι αν η δική σας οικογένεια δεν σας φρόντισε ή ο δικός σας πατέρας σας απέρριψε ή η μητέρα σας δεν είχε ποτέ χρόνο για σας ή ο σύζυγός σας δεν σας έδειξε ποτέ αγάπη, ο Θεός εξακολουθεί να σας θέλει. Είστε αποδεκτοί. Είστε το αντικείμενο της ιδιαίτερης φροντίδας και στοργής Του. Όλα όσα κάνει στο σύμπαν περιστρέφονται γύρω από εσάς.

Όταν ο Θεός λέει ότι είμαστε αποδεκτοί, δεν εννοεί ότι απλά μας ανέχεται - ότι δεν Τον ενοχλούμε, δεν τον στεναχωρούμε. Ποτέ δεν καταλαμβάνουμε τον χρόνο Του. Το μόνο πράγμα που Τον αναστατώνει είναι όταν μένουμε μακριά για πολύ καιρό.

Ο Θεός δεν μας σπρώχνει σε μια γωνία και μας λέει: «Περίμενε, είμαι πολύ απασχολημένος. Δεν έχω χρόνο για σένα». Αντίθετα, λέει: «Ενδιαφέρομαι για σένα. Σε θέλω. Είσαι ευπρόσδεκτος εδώ. Έλα μέσα. Σε περιμένω εδώ και πολύ καιρό».

Είναι σαν τον πατέρα στην ιστορία του άσωτου υιού (βλ. Κατά Λουκάν 15:11-32). Ήταν εκεί έξω και περίμενε το γιο του να γυρίσει σπίτι. Δεν χρειαζόταν να έρθουν και να πουν: «Ο γιος σου γύρισε σπίτι», γιατί ο πρώτος που το ήξερε ήταν ο πατέρας. Το ήξερε πριν από όλη την υπόλοιπη οικογένεια.

Η στάση του Θεού απέναντί μας εν Χριστώ είναι τέτοια. Δεν είμαστε απόβλητοι. Δεν είμαστε πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Δεν είμαστε απλώς υπηρέτες. Όταν ο άσωτος επέστρεψε, ήταν πρόθυμος να γίνει υπηρέτης. Αλλά ο πατέρας δεν ήθελε να το ακούσει. Αντιθέτως, είπε: «Φέρτε έξω τη στολή την πρώτη, βάλτε υποδήματα στα πόδια, δαχτυλίδι στο χέρι του, σφάξτε το σιτευτό μοσχάρι! Αυτός ο γιος μου ήταν χαμένος, και βρέθηκε, ήταν νεκρός, και ξανάζησε.» Όλο το σπίτι έγινε τα άνω κάτω για να τον υποδεχτεί στο σπίτι του.

Ομοίως, ο Ιησούς είπε:

«Σας βεβαιώνω πως έτσι θα γίνει χαρά και στον ουρανό για τη μετάνοια ενός αμαρτωλού, παρά για ενενήντα εννιά δικαίους, που δεν έχουν ανάγκη από μετάνοια.» (Κατά Λουκάν 15:7)

Έτσι μας καλωσορίζει ο Θεός εν Χριστώ.

Πρέπει να καταλάβουμε αυτά τα δύο βασικά γεγονότα:

1. Ο Χριστός στο Σταυρό ανέλαβε την απόρριψή μας - όλη την αγωνία και τη στενοχώρια.
2. Έγινε μια ανταλλαγή: γίναμε αποδεκτοί λόγω της απόρριψης Του. Είμαστε «αποδεκτοί δια του Αγαπημένου Του».

Μερικές φορές δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα περισσότερο από το να κρατήσετε αυτά τα δύο γεγονότα για να ξεπεράσετε την απόρριψη. Πριν από μερικά χρόνια, σε ένα συνέδριο, βιαζόμουνα να πάω προς την αποστολή μου να κάνω κήρυγμα και κυριολεκτικά έπεσα πάνω σε μια γυναίκα που πήγαινε προς την άλλη κατεύθυνση. Ήταν κάπως λαχανιασμένη και είπε: «Ω, αδελφέ Πρινς! Προσευχόμουν ότι αν ο Θεός ήθελε να σας συναντήσω, θα συναντιόμασταν».

«Λοιπόν», είπα, «έχουμε συναντηθεί. Ποιο είναι το πρόβλημα; Μπορώ να σας δώσω περίπου δύο λεπτά από το χρόνο μου. Πρέπει να κηρύξω σύντομα.»

Λοιπόν, άρχισε να μιλάει, και μετά από περίπου μισό λεπτό, είπα, «Περίμενε ένα λεπτό. Ξέρω το πρόβλημά σου. Δεν χρειάζομαι άλλα στοιχεία. Το πρόβλημά σου είναι η απόρριψη». Της είπα, «Θέλω να πεις αυτά τα λόγια δυνατά μετά από μένα». Έτσι την οδήγησα σε αυτή τη δήλωση, την οποία επανέλαβε. Δεν θυμάμαι τα ακριβείς λόγια, αλλά πάνω κάτω αυτό που είπα ήταν: «Θεέ μου, σε ευχαριστώ που είσαι ο Πατέρας μου και είμαι παιδί σου. Είμαι μέλος της οικογένειας του Θεού. Ο Παράδεισος είναι το σπίτι μου. Ανήκω στην οικογένεια. Δεν έχω απορριφθεί. Είμαι αποδεκτή. Ο Θεός με αγαπάει. Με θέλει. Νοιάζεται για μένα». Είπα, «Αμήν», και «Αντίο, Φεύγω» και έφυγα.

Περίπου ένα μήνα αργότερα, έλαβα ένα γράμμα από το ίδιο άτομο στο οποίο είπε: «Θέλω να σας πω ότι αυτά τα δύο λεπτά που περάσατε μαζί μου και αυτά τα λόγια που είπα άλλαξαν εντελώς ολόκληρη τη ζωή μου. Από τότε είμαι ένας διαφορετικός άνθρωπος.» Γιατί ήταν διαφορετική; Επειδή συνειδητοποίησε τι σημαίνει να είσαι αποδεκτός από τον Χριστό.

Τέσσερα βήματα

Για πολλούς ανθρώπους, η απλή δήλωση της αποδοχής τους εν Χριστό λύνει το πρόβλημα. Αλλά για άλλους, χρειάζεται κάτι περισσότερο από αυτό. Γι' αυτό θα σας πω λίγο πιο αναλυτικά τα απλά βήματα που πρέπει να ακολουθήσετε αν σας προβληματίζει η απόρριψη. Πιστεύω ότι το Άγιο Πνεύμα θα σας δείξει αν σας προβληματίζει ή όχι.

1. Συγχωρήστε όσους σας έχουν απορρίψει

Αυτό είναι απαραίτητο. Μπορεί να πείτε, «Λοιπόν, ο πατέρας μου είναι νεκρός». Μου το έχουν πει πολλές φορές αυτό, και κάθε φορά απαντώ: «Αυτό δεν έχει σημασία, γιατί δεν είναι για χάρη του πατέρα σου να συγχωρείς. Είναι για τη δική σου χάρη.»

Γνωρίζω έναν καλό, νεαρό Χριστιανό που άκουσε αυτό το μήνυμα. Συνειδητοποίησε ότι για χρόνια κουβαλούσε πικρία, μνησικακία, θυμό και ανυποταξία εναντίον του πατέρα του, ο οποίος είχε πεθάνει. Πήρε τη γυναίκα του ένα ταξίδι πολλών εκατοντάδων μιλίων στο νεκροταφείο όπου ήταν θαμμένος ο πατέρας του. Αφήνοντας τη γυναίκα του στο αυτοκίνητο, πήγε μόνος του στον τάφο του πατέρα του. Γονάτισε εκεί και για τις επόμενες ώρες άδειασε όλες τις δηλητηριώδεις συμπεριφορές του. Δεν σηκώθηκε μέχρι που ήξερε ότι είχε συγχωρέσει τον πατέρα του. Όταν βγήκε από εκείνο το νεκροταφείο, ήταν ένας άλλος άνθρωπος. Η σύζυγός του μαρτυρεί σήμερα ότι έχει έναν ολοκαίνουργιο σύζυγο. Ο πατέρας του είχε πεθάνει, αλλά η δική του μνησικακία είχε παραμείνει πολύ ζωντανή.

Η συγχώρεση δεν είναι προς όφελος εκείνου που έχει πεθάνει ή είναι μακριά - μιλάμε για τη δική σας μεριά της σχέσης. Πρέπει να συγχωρήσετε για το δικό σας καλό. Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω κάτι που έχω πει πολλές φορές: Η συγχώρεση δεν είναι ένα συναίσθημα - είναι μια απόφαση. Μην λέτε «δεν μπορώ». Αν πούμε την αλήθεια, είναι «δεν θα το κάνω». Αλλά αν μπορείτε να πείτε «δεν θα το κάνω», μπορείτε επίσης να πείτε «θα το κάνω».

Το πρώτο πράγμα, λοιπόν, πρέπει να συγχωρείτε κάθε άτομο που πιστεύετε ότι σας έχει απορρίψει.

2. Παραιτηθείτε από την πικρία, την μνησικακία, το μίσος και την ανυποταξία.

Αυτές είναι οι τέσσερις αντιδράσεις που τόσο συχνά συνοδεύουν τη βαθιά ριζωμένη απόρριψη.

3. Αποδεχτείτε το γεγονός ότι είστε αποδεκτοί εν Χριστό, ότι ο Θεός σας δέχεται

Επιτρέψτε μου να τονίσω ξανά ότι αυτό δεν σημαίνει ότι απλώς σας ανέχεται. Σας αγαπάει. Ενδιαφέρεται για εσάς. Σας νοιάζεται. Δεν ξέρω σε πόσους νέους το έχω πει αυτό και έχω δει τα πρόσωπά τους να αστράφτουν καθώς το έλεγα.

4. Υπάρχει ακόμη ένα πράγμα που πρέπει να κάνετε και μην το ξεχνάτε αυτό: πρέπει να αποδεχτείτε τον εαυτό σας

Μερικές φορές αυτό είναι το πιο δύσκολο κομμάτι. Λέω στα παιδιά του Θεού να μην υποτιμάτε ποτέ τον εαυτό σας, να μην μειώνετε ποτέ τον εαυτό σας, γιατί είστε το δημιούργημα του Θεού.

«Μπορεί να πει ένα δημιούργημα στο δημιουργό του, «γιατί μ’ έκανες έτσι;» (Ρωμαίους 9:20)

Δεν είναι δική σας δουλειά να το κάνετε αυτό. Ο Θεός ξέρει τι κάνει. Απλά εμπιστευτείτε Τον. Ως Χριστιανός, δεν είναι ταπεινοφροσύνη όταν επικρίνετε τον εαυτό σας - είναι ανυποταξία. Ποτέ μην υποτιμάς τον εαυτό σου. Είσαι το δημιούργημα του Θεού, το αριστούργημά Του, αυτό στο οποίο αφιέρωσε τον περισσότερο χρόνο και τη μεγαλύτερη φροντίδα από όλα τα πράγματα που δημιούργησε ποτέ στο σύμπαν. Είσαι στην κορυφή της λίστας. Αν αυτό δεν σε κάνει να αισθάνεσαι καλά, δεν ξέρω τι θα κάνει.

Λάβετε την Απελευθέρωση Σας

Τώρα που εξετάσαμε τις διάφορες πτυχές της απόρριψης, θέλω να σας προσκαλέσω να απελευθερωθείτε από αυτήν. Ίσως πρόκειται για έναν τομέα της ζωής σας που δεν έχετε αντιμετωπίσει ποτέ, και τώρα το Άγιο Πνεύμα έχει αποκαλύψει κάτι που το μυαλό σας αρνιόταν να αναγνωρίσει. Αν ο Κύριος σας έχει δείξει ότι πρέπει να απελευθερωθείτε από την απόρριψη και θα θέλατε να αναλάβετε πρακτική δράση, σας προτρέπω να πείτε δυνατά την ακόλουθη δήλωση. Και, καθώς λέτε αυτά τα λόγια, αν αρχίσετε να κλαίτε ή να δακρύζετε, μην συγκρατηθείτε! Μια τέτοια εμπειρία δεν αγοράζετε ούτε με χίλια δολάρια.