Παίρνοντας τον Θεό στα Σοβαρά

Πρόσφατα, καθώς σκεφτόμουν διάφορους ορισμούς της πίστης, βρήκα τον δικό μου ορισμό: H πίστη είναι να παίρνεις τον Θεό στα σοβαρά. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα της συνάντησης μου με τόσους πολλούς Χριστιανούς που ισχυρίζονταν ότι είχαν πίστη, αλλά δεν έπαιρναν τον Θεό στα σοβαρά.

Το να παίρνεις τον Θεό στα σοβαρά σημαίνει να παίρνεις τον Λόγο Του στα σοβαρά. Εάν ένας άνθρωπος μας μιλάει, αλλά αγνοούμε - ή ακόμη απορρίπτουμε - πολλά από αυτά που μας λέει, σίγουρα δεν τον παίρνουμε στα σοβαρά. Στην πραγματικότητα, είμαστε ένοχοι για ασέβεια.

Το ίδιο ισχύει και για τον Θεό. Αν αγνοούμε ή απορρίπτουμε πολλά από αυτά που μας λέει μέσω των Γραφών, δεν Τον παίρνουμε στα σοβαρά. Στην πραγματικότητα, Του συμπεριφερόμαστε με ασέβεια. Και όμως, ‘ετσι σχετίζονται πολλοί Χριστιανοί με τον Θεό. Αντιμετωπίζουν τον Λόγο Του σαν μπουφέ, διαλέγοντας τις μερίδες που ταιριάζουν στα γούστα τους και προσπερνώντας τις υπόλοιπες.

Υπάρχουν τέσσερις πρακτικοί τρόποι με τους οποίους ο Λόγος του Θεού εφαρμόζεται στη ζωή μας: οι υποσχέσεις Του, οι εντολές Του, οι απαγορεύσεις Του και οι προειδοποιήσεις Του. Θα πάρουμε μερικά παραδείγματα του καθενός με τη σειρά και θα εξετάσουμε πώς μπορούν να εφαρμοστούν σε εμάς.

Οι Υποσχέσεις του Θεού

Τα τέσσερα Ευαγγέλια περιέχουν πολλές υπέροχες υποσχέσεις του Ιησού, αλλά πριν τις διεκδικήσουμε για τον εαυτό μας, είναι σημαντικό να εξακριβώσουμε σε ποιον δόθηκε η κάθε υπόσχεση. Οι συγγραφείς των Ευαγγελίων κάνουν σαφή διάκριση μεταξύ των λόγων που ο Ιησούς μίλησε στους μαθητές Του και εκείνων που μίλησε είτε σε πλήθη είτε σε άτομα που δεν ήταν μαθητές. Υπάρχουν περισσότερα από 900 εδάφια που καταγράφουν λόγια που ειπώθηκαν στους μαθητές και περίπου 860 που απευθύνονται σε μη μαθητές.

Το χαρακτηριστικό γνώρισμα των αληθινών μαθητών ήταν η δέσμευση. Είχαν δεσμευτεί ανεπιφύλακτα να υπακούσουν και να ακολουθήσουν τον Ιησού, ανεξάρτητα από το προσωπικό τους κόστος. Ο ίδιος ο Ιησούς έθεσε αυτή την προϋπόθεση:

«Όποιος δεν σηκώνει το σταυρό του και δε με ακολουθεί, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου. Έτσι, λοιπόν, κανείς από σας δεν μπορεί να είναι μαθητής μου αν δεν απαρνηθεί όλα του τα υπάρχοντα». (Λουκάς 14:27, 33)

Προφανώς εμείς που ζούμε σήμερα δεν ήμασταν παρόντες όταν ο Ιησούς μιλούσε στην πραγματικότητα. Πριν εφαρμόσουμε οποιαδήποτε από τις υποσχέσεις Του στον εαυτό μας, πρέπει να αναρωτηθούμε: Είμαι το είδος του ανθρώπου στον οποίο μιλούσε ο Ιησούς; Ισχύουν οι υποσχέσεις Του για μένα; Έχω το δικαίωμα να τις διεκδικήσω;

Για παράδειγμα, στο κατά Ιωάννην 14 περιέχει ένδοξες υποσχέσεις, όπως:

«Κι ό,τι ζητήσετε στο όνομά μου, θα το κάνω. Αν ζητήσετε κάτι στο όνομά μου, εγώ θα το πραγματοποιήσω. Σε λίγο ο κόσμος δεν θα με βλέπει πια, εσείς όμως θα με βλέπετε, γιατί εγώ εξακολουθώ να ζω· το ίδιο κι εσείς θα ζείτε. Φεύγω και σας αφήνω την ειρήνη. Τη δική μου ειρήνη σας δίνω. Δε σας τη δίνω όπως τη δίνει ο κόσμος. Μην ανησυχείτε και μη δειλιάζετε.» (εδάφια 13, 14, 19, 27)

Όμως, αυτές οι όμορφες υποσχέσεις δόθηκαν μόνο σε μια ομάδα αφοσιωμένων μαθητών. Ο Πέτρος μίλησε εκ μέρους όλων τους όταν είπε: «Να, εμείς εδώ αφήσαμε τα πάντα και σε ακολουθήσαμε» (Λουκάν 18:28). Το να διεκδικήσεις αυτές τις υποσχέσεις χωρίς να εκπληρώσεις αυτή την προϋπόθεση δεν είναι πίστη, αλλά εικασία. Ο καθένας μας χρειάζεται να αναρωτηθεί: Είμαι μαθητής - ή απλώς μέλος της εκκλησίας;

Οι Εντολές του Θεού

«Το βέβαιο κριτήριο πως τον έχουμε γνωρίσει είναι ότι τηρούμε τις εντολές του. Όποιος λέει «τον γνώρισα», δεν τηρεί, όμως τις εντολές του, είναι ψεύτης· δε λέει την αλήθεια.» (A Ιωάννην 2:3-4)

Η ανταπόκρισή μας στις εντολές του Θεού αποκαλύπτει την πραγματική πνευματική μας κατάσταση. Η υπακοή σε αυτές είναι η απόδειξη ότι γνωρίζουμε τον Θεό.

Η Αγία Γραφή περιέχει πολλές εντολές που καλύπτουν διάφορους τομείς της ζωής μας, αλλά ο Ιησούς τις συνοψίζει όλες σε μία που υπερισχύει όλων των άλλων:

«Σας δίνω μια νέα εντολή, να αγαπάτε ο ένας τον άλλο. Όπως σας αγάπησα εγώ, να αγαπάτε κι εσείς ο ένας τον άλλο. Έτσι θα σας ξεχωρίζουν όλοι πως είστε μαθητές μου, αν έχετε αγάπη ο ένας για τον άλλο». (Ιωάννην 13:34-35)

Με το να υπακούμε σε αυτήν την εντολή εκπληρώνουμε ολόκληρο τον νόμο: «Άλλωστε όλος ο νόμος συνοψίζεται σε μια φράση: Στο να’ αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.» (Γαλάτες 5:14). Η αγάπη είναι ο τελικός σκοπός για τον οποίο δόθηκαν όλες οι άλλες εντολές:

«Κι ο σκοπός αυτής της παραγγελίας είναι η αγάπη, που προέρχεται από καθαρή καρδιά, από αγαθή συνείδηση κι από ειλικρινή πίστη. Μερικοί απέτυχαν σ’ αυτά και ξεστράτισαν σε κούφια λόγια.» (Α Τιμόθεον 1:5 -6)

Σε αυτή τη βάση πρέπει να αξιολογήσουμε την υπακοή μας στις εντολές του Θεού. Πρέπει να αναρωτηθούμε: Είναι η ζωή μου έκφραση της αγάπης του Θεού;

Οι Απαγορεύσεις του Θεού

«Μην αγαπάτε τον κόσμο, μήτε όσα είναι του κόσμου. Αν κάποιος αγαπάει τον κόσμο, δεν έχει μέσα του την αγάπη για τον Πατέρα.» (Α Ιωάννην 2:15)

Ο Θεός εδώ μας απαγορεύει να αγαπάμε τον κόσμο. Μας υποχρεώνει να κάνουμε μια επιλογή. Μπορούμε να αγαπήσουμε τον κόσμο ή μπορούμε να αγαπήσουμε τον Θεό Πατέρα. Αλλά δεν μπορούμε να τα κάνουμε και τα δύο. Πρέπει να κάνουμε η το ένα ή το άλλο - είτε αγάπη προς τον Θεό είτε αγάπη προς τον κόσμο.

Στη γλώσσα της Καινής Διαθήκης, ο κόσμος περιλαμβάνει όλους τους ανθρώπους και όλες τις δραστηριότητες που δεν έχουν υποταχθεί στη δίκαιη διακυβέρνηση του διορισμένου από τον Θεό κυβερνήτη, τον Ιησού Χριστό. Ως εκ τούτου, ο κόσμος -είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα- βρίσκεται σε εξέγερση εναντίον του Θεού. Οπότε, το να αγαπάμε τον κόσμο, σημαίνει ότι ευθυγραμμιζόμαστε με την εξέγερση του.

Η έλξη του κόσμου στη ζωή όλων μας είναι εξαιρετικά ισχυρή. Μας προσφέρει πολλά θέλγητρα και πειράγματα. Κάποιοι είναι φαινομενικά αθώοι, όμως μέσα τους κρύβεται το διακριτικό δηλητήριο της εξέγερσης.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι ένας κύριος δίαυλος επιρροής του κόσμου, με όλες τις μορφές ψυχαγωγίας που προσφέρουν. Έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ψυχαγωγία δεν είναι Χριστιανική έννοια αν αφήνει τους ανθρώπους εντελώς παθητικούς. Στη Βίβλο ο Θεός όρισε για τον λαό Του εποχές χαρούμενης γιορτής, αλλά οι ίδιοι οι άνθρωποι ήταν μέρος της δραστηριότητας. Ποτέ δεν ήταν απλώς παθητικοί θεατές.

Επιπλέον, ένα μεγάλο μέρος της σύγχρονης ψυχαγωγίας διαποτίζεται από ηθική και πνευματική ακαθαρσία και έχει μια ήπια μολυσματική επίδραση. Πριν από μερικά χρόνια, η Ρουθ και εγώ παρακολουθήσαμε μια ταινία που ήταν μια έξοχη κωμωδία με πρώτης τάξεως υποκριτική - αλλά περιείχε μερικές αλληλουχίες χυδαίας γλώσσας. Είχαμε την διάθεση να πάμε να τη δούμε και δεύτερη φορά, αλλά τελικά αποφασίσαμε ότι δεν θα εκθέταμε το Άγιο Πνεύμα μέσα μας στην χυδαία γλώσσα της ταινίας.

Τελικά αποφασίσαμε ότι ποτέ δεν θα εκθέταμε τους εαυτούς μας εθελοντικά σε οτιδήποτε δοξάζει την αμαρτία και ατιμάζει τον Ιησού Χριστό. Έχουμε επίσης ως αρχή να μην κρατάμε στο σπίτι μας κανένα βιβλίο ή άλλο αντικείμενο που ατιμάζει τον Ιησού. Σας φαίνεται ριζοσπαστικό αυτό; Ίσως και να είναι. Αλλά ο Χριστιανισμός είναι μια ριζοσπαστική θρησκεία.

Οι Προειδοποιήσεις του Θεού

Στον Ματθαίον 24 ο Ιησούς δίνει μια προφητική προεπισκόπηση των συνθηκών των τελευταίων ημερών. Ξεκινά με μια προειδοποίηση κατά της εξαπάτησης: «Προσέχετε μη σας ξεγελάσει κανείς.» Στο εδάφιο 11 επαναλαμβάνει την προειδοποίησή του: Θα εμφανιστούν και πολλοί ψευδοπροφήτες και θα παραπλανούν πολλούς. Η εξαπάτηση είναι ο μεγαλύτερος μεμονωμένος κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι Χριστιανοί στις έσχατες ημέρες.

Στο Κατά Ματθαίον 24 ο Ιησούς απηύθυνε την προειδοποιηση Του στους αποστόλους τους οποίους ο Ίδιος είχε επιλέξει και οι οποίοι ήταν συνεχώς μαζί Του κατά τη διάρκεια των 3 ετών της διακονίας Του. Αν αυτοί οι απόστολοι χρειάζονταν μια τέτοια προειδοποίηση, πώς μπορεί κάποιος Χριστιανός σήμερα να φανταστεί ότι είναι απρόσβλητος από αυτόν τον κίνδυνο;

Και όμως, έχω συναντήσει πολλούς Χριστιανούς που φαίνεται να πιστεύουν ότι η προειδοποίηση κατά της εξαπάτησης δεν ισχύει για αυτούς. Στην πραγματικότητα, αυτή η αντίδραση είναι μια ένδειξη ότι η εξαπάτηση έχει ήδη αρχίσει να λειτουργεί μέσα τους.

Στη Β΄ Θεσσαλονικείς 2:9-10 ο Παύλος επαναβεβαιώνει την προειδοποίηση κατά της πλάνης σε σχέση με την άνοδο του αντίχριστου.

«Αυτός ο άνομος θα έρθει με την ενέργεια του σατανά. Θα κάνει κάθε είδους θαυματουργικές δυνάμεις με απατηλά σημεία και τέρατα. Με κάθε είδους άνομα κι απατηλά μέσα θα παρασύρει όσους βαδίζουν προς την καταστροφή, επειδή δεν αγάπησαν την αλήθεια για να σωθούν.»

Πολλοί χαρισματικοί Χριστιανοί έχουν τη στάση ότι κάθε μήνυμα ή διακονία που συνοδεύεται από υπερφυσικά σημεία πρέπει απαραίτητα να είναι από τον Θεό, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Η Αγία Γραφή δείχνει ότι ο Σατανάς μπορεί επίσης να δημιουργεί διάφορα είδη υπερφυσικών σημείων. Στην πραγματικότητα, η επιπόλαιη αποδοχή οτιδήποτε υπερφυσικού ως προερχόμενου από τον Θεό ανοίγει μια πόρτα στην πλάνη.

Υπάρχει μόνο μία ασφαλής προστασία από την πλάνη: είναι να λαμβάνουμε την αγάπη της αλήθειας. Αυτό υπερβαίνει την απλή ακρόαση κηρυγμάτων ή ακόμη και την ανάγνωση της Αγίας Γραφής. Υπονοεί μια έντονη και παθιασμένη δέσμευση στην εξουσία της Αγίας Γραφής που επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής μας. Δημιουργεί μέσα μας μια ενστικτώδη αντίδραση ενάντια σε κάθε μήνυμα ή διακονία που δεν είναι πιστή στη Γραφή.

Ο Θεός προσφέρει στον καθένα μας αυτή την αγάπη της αλήθειας. Είμαστε πρόθυμοι να τη δεχτούμε; Θα πάρουμε στα σοβαρά την προειδοποίησή Του ή θα την αγνοήσουμε;