U geeft hem rust voor dagen van onheil, totdat de kuil voor de goddeloze gegraven wordt.

God bereidt een tijd van veroordeling en vergelding van de goddeloze voor. Hij graaft een kuil voor de goddeloze. Hij belooft aan de man die Zijn discipline en Zijn onderwijs aanneemt, dat Hij hem voor de dagen van onheil en van vergelding aan de goddeloze zal bewaren en hem rust zal geven. Het is zeer zeker lonend om Gods discipline te aanvaarden en van Hem te leren.

24b:T689,

Al vóór de bergen geboren waren en U de aarde en de wereld voortgebracht had, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God. Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, wanneer die voorbijgegaan is, of als een wake in de nacht. (Psalm 90:2, 4)

Deze woorden wijzen op het immense verschil tussen de tijd en de eeuwigheid. De bergen werden geboren, de aarde en de wereld werden voortgebracht: dat is verleden tijd. Maar als de psalmist over God spreekt, dan zegt hij: ‘Van eeuwigheid tot eeuwigheid bent U God’.

Hij zegt niet ‘was U God’, maar ‘…bent U God’. Bij God is er nooit een verleden tijd en bij God is er nooit een toekomende tijd.

God woont niet in de tijd. Hij bewoont de eeuwigheid. En de eeuwigheid houdt niet alleen een heel lang tijdsbestek in, maar het is een ander soort van bestaan. Het is iets van een andere wereld. De eeuwigheid overstijgt de tijd.

Als het over God gaat, dan is het altijd ‘U bent’. Zijn Naam is zelfs: “IK BEN”. En vanuit de heiligheid en verhevenheid van de eeuwigheid beschouwt Hij de tijd.

De psalmist zegt hier: ‘Want duizend jaren zijn in Uw ogen als de dag van gisteren, wanneer die is voorbijgegaan, of als een wake in de nacht’. In de tijd van de Bijbel werd de nacht verdeeld in vier nachtwaken van 3 uren, dus duizend jaren zijn voor God gelijk aan drie uren in onze belevenis.

Met deze God mogen jij en ik een relatie beleven. Een relatie die zich uitstrekt voorbij de tijd, en de eeuwigheid binnengaat. Die niet is onderworpen aan de veranderingen en schommelingen van de tijd, maar die is verankerd in Gods eigen wezen.

24c:T5fd,

Want U hebt ons beproefd, o God, U hebt ons gelouterd, zoals men zilver loutert.

Zie, Ik heb u gelouterd, maar niet als zilver; Ik heb u beproefd in de smeltkroes van ellende. (Jesaja 48:10)

Er is één ding dat de Bijbel ons heel duidelijk leert: namelijk dat God Zijn volk beproeft. De vergelijking die in de Bijbel vaak wordt gemaakt, is dat God ons op dezelfde manier beproeft als dat een smelter het doet met zilver. In de tijd van de Bijbel gebeurde dat op de volgende manier: de smelter deed het zilver in een metalen pot, boven het heetste vuur dat hij kon maken.

Als het zilver in de pot kookte kwam de droesem, dat wil zeggen de onzuivere delen, naar het oppervlak en schepte hij het eraf. Dit proces ging net zo lang door totdat alle onzuiverheden verwijderd waren en er niets anders was overgebleven dan alleen het pure zilver. De test hiervoor was dat de smelter, als hij zich over de pot heen boog, zijn eigen spiegelbeeld helder en zuiver in het zilver weerspiegeld moest kunnen zien.

Dat is hoe God ook jou en mij beproeft in de smeltkroes van het vuur van de beproeving. Hoe heter de oven, hoe meer onzuiverheden er naar boven komen. En God schept ze er genadig en liefdevol af met Zijn grote hemelse schep. Hij gaat met dat scheppen net zo lang door totdat Hij Zijn eigen beeld in ons leven weerspiegeld ziet.

Als dat gebeurt en Zijn spiegelbeeld in jou gestalte krijgt, dan weet Hij dat het proces van loutering geslaagd is en haalt Hij ons uit de smeltkroes.

24d:T617,

Een kruik vol tranen

Mijn omzwerving hebt Gij te boek gesteld, doe mijn tranen in uw kruik; zijn zij niet in uw boek? (Psalm 56:9 NBG)

Dit is de roep van een wanhopig mens, van iemand die weet wat het is om rond te zwerven, om een vluchteling, een banneling te zijn. Iemand die weet hoe het is om heel veel tranen te huilen. Toch ervaar

Word from the Word

*Browse Series